Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

356

LIEFDESBRIEVEN

Bussum, Parkzicht

O, hefste Schat, ik wil je toch, vóór het naar bed gaan, nog even schrijven, dan breng ik deze morgenochtend op de post. Lk wou je even wat aardigs vertellen.

Ik weet niet, wat ik heb vanavond; ik merkte 't voor 't eerst, toen ik, na mijn brieven in de bus gedaan te hebben, door de Heerenstraat terug-ging naar huis. Ik voelde toen, als ik me inwendig doodstil hield en heelemaal niet aan iets praktisch' dacht, een vreemde gewaarwording, die mij zeer ontroerde, maar die heelemaal niet onaangenaam was. Ik had een gevoel van een dergehjke soort als ik veel heb gehad, toen ik een dertig jaar jonger was. De weg, de boomen, de huizen aan weerszijden, 't was of aües mij anders aandeed dan gewoonlijk, en ik zou het eigenhjk niet beter kunnen zeggen dan met deze definitie, die toch eigenhjk 'tniet precies zegt: ik voelde me net als een kind, - in bedoel als mezelf, toen ik een kind was van zoowat tien jaar. Toen ik weer thuis was, kwam Verster nog wat bij mij praten en de conversatie- was rustig en aangenaam-leuk, maar nu hij weg is, komt dat gevoel van kinderlijkheid plotseling heel sterk over me terug, 't Is een wonderlijk soort van teere gevoehgheid voor aües, wat ik, zoo 't een na 't ander, waarneem, niet iets bepaalds naars, ofschoon 'tmij wel vreemd voorkomt, maar iets zachts en iets liefs. Nu komt de gedachte in mij op, maar dat zal verbeelding zijn, dat er binnen-in-jou, in diezelfde oogenbhkken, ook iets anders dan gewoonlijk is gebeurd, dat je misschien een beetje geëmotionneerd ben geworden op een wel vreemde, maar niet onaangename manier. Voor de aardigheid moet je mij werkelijk eens schrijven of er iets dergelijks is gebeurd in jou, of je soms een beetje gelukkig-voelender of teer-bhjder dan anders bent geweest. Toen ik naar de post ging, was het tusschen tienen en half elf, en toen Verster weg-ging, was het kwart voor twaalf.

Misschien komt aües ook aheen maar door je brieven en verzen. Hoor eens, Jeanne, ik moet het je zeggen: ik heb je hef op alle mogelijke manieren; er is eigenhjk géén manier, waarop men kan hef hebben, waarop ik jou niet liefheb voortaan. Je kunt er dus uit kiezen, welke manier je het beste bevalt. Teer als een zomerwindje, dat even huppelt door 't gebladerte, zacht-breed en statig als een in de zon voort-glijdende rivier, die tusschen bloeiende oevers kalm

Sluiten