Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

37°

LIEFDESBRIEVEN

van je afgaat. Want ik heb je diep hef, zonder eenig voorbehoud of eenige achtergedachte, en zal je altijd dankbaar blijven, dat je mij niet geweigerd hebt. O, innig-dankbaar ben ik je. Nu, Lief, nu moet ik eten: zoo meteen word ik geroepen.

Volkomen jouw eigen Wülem

Ik ben weer boven na den eten, en wou en moet je toch nog even zeggen: dat ik je hef heb, je liefheb, je hef heb! O, Jeanne, ik voel zoo, dat mijn heele innerlijke Zijn naar je toevliegt, omdat jij jij bent, en ik dank je heel diep, dat ik de jouwe mag zijn. Mijn hart is uitsluitend en absoluut van jou. Ik kus je, en beloof je, dat ik altijd zal zijn en blijven

jouw zoete Wimpje

* *

O, Lief, ik ben nog in één verrukking over je prachtige plan. Ik kan me haast niet voorsteüen, dat we elkaar overmorgen werkelijk al weer terug zuüen zien. Ik schreef, na ontvangst van je brief, dadelijk een briefje, en het het naar het postkantoor brengen, waar gezegd werd, dat het vanavond in elk geval nog in Bussum kwam.

Ik denk, dat je dezen brief, die om tien uur weg-gaat, ook nog wel Zondag ontvangen zal. Tenminste, de vorige Zondag was het zoo. Toen kreeg ik op een brief, dien ik 's Zaterdag 's avonds om tien uur weg-bracht, al 's Maandags, met de eerste post, antwoord van jou.

Liefste, natuurlijk kom ik je afhalen. Aüeen den eersten keer was het niet „gepast", omdat we toen nog niet pubhek geëngageerd waren. Maar ik heb 't toen immers toch gedaan? Denk er dus vooral om, dat ik er wezen zal, Allerliefste. O, herinner je je nog dien laatsten rit van ons door Amsterdam? Die komt me nu zoo ineens in de gedachten.

O, wat vind ik het heerlijk-zalig, dat üc nu mer je over mijn verzen praten kan, - o, wat is alles heerhjk, heerhjk!

Ik ga dezen brief gauw zelf even weg-brengen. Tot overmorgen, Liefste, Beste! O, hoe verrukkelijk, dat ik dit zeggen kan!

Altijd jouw eigen Jeanne

Sluiten