Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

428

LIEFDESBRIEVEN

stemming niet meer begrijpen 2ou. Zoo was 't ook verleden week: ik had je van mijn verdriet wülen verteUen, dat üc 200 dikwijls heb, - maar ik kon niet, ik wist niet meer, wat het was geweest. Lk kon me aheen maar omzettend verbazen, dat ik me wérkelijk had verbeeld, verdriet te hebben. Maar we 2uüen nu toch gauw veel samen kunnen 2ijn, hè, Lief, en dan 2al je nooit meer, dat verzeker ik je, de treurige ervaring krijgen, dat je woorden schijnbaar geen indruk op me maken, want er wordt een vasten grond erdoor gelegd in mim ziel, waarop ons toekomstig geluk veilig kan worden gebouwd.

Met een innigen zoen

jouw eigen Jeanne

* *

O, Liefste, mijn eenige Liefste, wat was ik diep en onuitsprekelijk bhj met je brief! Want je schrijft me, Lief, dat jij je óók wat stüdroefgeestig hebt gevoeld (jij noemt 't sentimenteel en dat klinkt lang zoo akelig niet) en nu geloof ik, neen, ik wéét dat wij beiden hetzelfde onbewuste verdriet hebben gehad, maar dat zich bij mij, omdat ik weeker ben, direct uit in tranen en klachten om een wél gevoeld, maar niet begrepen leed. Het is verlangen, - nu is het me klaar bewust geworden, een altijd-durend, rusteloos verlangen naar jou. Nu weet ik tot mijn heerhjk-groote blijdschap, dat mijn vreemd en onrust-gevend verdriet niets anders is dan de smart om jouw afwezigheid. Ja, ik zeg „blijdschap", Lief, want dit verlangen is een bewijs te meer voor mijn ernstige, diepe liefde voor jou, en eenmaal zal er toch voor goed een eind aan mijn verlaten-voelen komen. O, Lief, als wij maar altijd samen waren! O, wat zou het zalige weten van je nabijheid me sterk en flink en krachtig-rustig maken! O, Lief, Lief, was je maar hier! O, ik verlang zoo onuitsprekelijk erg naar je, - o, nu ken ik, nu begrijp ik mijn onbewuste smart: het was verlangen, verlangen, - dat deed me klagen en jammeren en huüen-om-niets, - dat deed zich als een moeheid, als een onmacht voelen, die in een physieke walging van het leven overging. Ja, zóó erg was het geworden, Lief, zonder dat ik wist, wat het was, en nu heb jij me met één enkel woord in je brief van gisteravond tot de erkentenis gebracht van mijn verlangen naar jou. En daar ben ik zoo diep-bhj door geworden, Wülem, want nu weet ik, dat

Sluiten