Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

448

LIEFDESBRIEVEN

zoo zeur en klaag, omdat ik zoo'n heel gevoelig hersenstelsel heb, en dat het zoo gevoelig is, omdat ik aan schrijven doe. Want ik geloof wel, dat dit de zenuwen méér overspant dan éénig ander werk. Geloof je dat óók niet, Lief?

Nu ga ik dezen voor de tweede maal beëindigen, Liefste, met nóg een zoen,

jouw Jeanne

Bussum, Parkzicht

O, liefste Lief, ik heb mijn vorige naar de post gebracht, in de hoop, dat je hem morgenochtend vroeg krijgt. Nu Begin ik weer, want ik heb nu de verzen, die je me zond, aandachtig gelezen, o, Lief, je moet me niet kinderachtig vinden, maar toen ik die verzen las, voelde ik: „dit is het gelukkigste oogenblik van mijn heele leven 1" Ik voel me als bedwelmd, maar toch tegelijkertijd houd ik de macht over mijzelf, om boven die bedwelming te blijven staan en haar proevende te voelen, er tusschenbeiden in onder te duiken met een zalige half-bewustheid, en dan er weer plotseling boven uit te zweven, zonder toch iets te verliezen van net innige genot, dat je verzen mij aldoor geven, Liefl

Je zegt rnij, Lief, dat ik de eenige ben, die je ziel begrijpt. Ik geloof eigenhjk, - vergeef de stoutmoedigheid van mijn zeggen dat onze temperamenten meer op elkander gelijken dan op dat van eenig ander mensch op aard. Alles in jou is voor mij zoo innigsympathiek, ook zelfs buiten alle hefde om. En zelfs, al hield ik niet zoo zielsveel van je, als ik nu, tot mijn verrukking mag doen, dan zou ik je toch een bijzonder-sympathische en te vereerene vrouw vinden, voor wier bestaan ik zou wülen vechten, omdat ze, zooals ik voelde, meer dan waard was, dat mijn kracht en inzicht haar hielp. Voel je nu niet daaruit, dat mijn gevoel voor jou veel meer nog is dan teedere hefde, veel breeder en dieper en hooger-vanaard?

Nu, Lief, zal ik dezen nog even weg-brengen. Het is kwart over tienen.

Met een eerbiedig-teederen kus

jouw eigen Wülem

Sluiten