Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

45°

LIEFDESBRIEVEN

en curieus. Wees maar heel gewoon, ze zijn heelemaal niet stijfvormelijk.

Nu, Liefste, eindig ik. O, ik ben zoo bhj, dat je komt!

jouw eigen Willem

# *

O, Liefste, wat ben ik verschrikkehjk bhj, dat ik je die verzen heb gestuurd, omdat je er me zóó op geantwoord hebt! O, Liefste, één heerlijke verrukking was je brief me weer! Want zie je, dat jij hét óók prettig vindt, als ik kom, daar wordt mijn pleizier minstens door vertiendubbeld! O, ja, Willem, ik zal zeker zoo gewoon en aardig zijn als ik kan, want, nietwaar, 't is heel hef van de familie mij te vragen, waarmee ze ons beiden (dat durf ik nü wel te zeggen) zoo'n groot genoegen doen, terwijl er voor hen niets aan is, om een totaal-vreemde in hun farnihekring te ontvangen. (Jij bent een broer van Hein.) Ik zal dus al mijn krachten inspannen zoo heftalhg mogelijk te zijn. (Nu hoop ik maar, dat ik wérkelijk een invitatie krijg, maar dat zal wel, dunkt me, vooral omdat ji) óok nog eens geschreven hebt.)

Morgen ga ik aan Walden beginnen: een gewichtige dag! Heerhjk vind ik 't, dat ik er me nu zoo rustig aan zal kunnen wijden, want üc heb niets anders te doen, dan schetsen en dames-rubneken voor De Hofstad te schrijven, en dat doe ik elke week wel in één dag.

De pres.exx. van mijn boek Hartstocht krijg ik verguld-op-snee. De band van mijn boek is nogal aardig: wit met gestyleerde lila violen. (Het hla is de kleur van een toüetje van mij, dat ik in mijn „uitgaanstijd" droeg!) Mijn dichtbundel komt op oud-Hohandsch papier; ik heb het staal van het papier zelf mogen uitzoeken. Veenstra geeft me de Revue Parisienne voor de lezeressen-kolom in De Hofstad, een heel aardig maandschrift.

Wülem, verbeeld je eens, dat 't waar was, dat we elkaar ook al in een mogehjk-vorig bestaan hadden ontmoet? Weet je wat daarvoor zou kunnen pleiten? Dat we soms dikwijls eigenschappen en hoedanigheden in elkaar „herkennen". En weet je, wat ik met dat herkennen bedoel? Dat we telkens moeten denken (ik tenminste): „o, dat gevoel ken ik ook", „die gedachten heb ik óók gehad", - vind je niet, Lief, dat zoo'n mdruk de gewaarwording van herkennen geeft aan den geest? Als je je eigen intieme gedachten

Sluiten