Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

460

LIEFDESBRIEVEN

ceeren. De Hollanders zijn zoo'n hard-nuchter volk, en zouden er een „sneer" op kunnen geven. Ook het vers, waarin voorkomt dat „lieve leden" zou ik liever achterhouden. Ik ben van temperament eigenhjk maar ten deele Hollander, en de Hollanders vonden mijn werk in den beginne dan ook verschrikkehjk antipathiek. En weet je, wat het land was, waar ik mij het meeste thuis heb gevoeld? Dat was Zuid-Duitschland, waar ik door-reisde, toen ik terug-kwam van Italië in 1893. Zooals de menschen daar deden en spraken en zich bewogen, dat vond ik aUemaal verschrikkehjk aangenaam: ik voelde me daar thuis. De brute, onbeschaafde verwaandheid van sommige Hollanders kan ik zoo moeilijk uitstaan. Vele van onze heeren doen als kehhers, die een prijs hebben getrokken uit de staatsloterij. De schuld ligt ten deele natuurhjk in onze achterlijkheid van beschaving. Maar dat is het toch niet aheen. De Zuid-Duitschers bijv. zijn ook niet zoo vreeselijk vorm-beschaafd. Maar zij hebben daarentegen een gevoehgheid, die wij bij ons bijna aUemaal missen, en die aan al hun bewegingen en intonatie's een bijzonder cachet geeft, dat buitengewoon aangenaam de van buitenaf geleerde beschaving vervangt.

Als ik je raden mag, Lief, verscheur dan nooit oude dagboeken van je. Ik verzeker je, daar zou je in later jaren spijt van hebben. Dat weet ik van mezelf, daar ik het ook heb gedaan. Ik heb in vroeger jaren verschrikkehjk veel verscheurd, dagboeken, meditaties, oude verzen, en ik gaf nu wel een hef ding, om zoo te spreken, als ik ze nog eens vóór me kon zien. Neen, Lief, heusch, doe dat nooit! Verzegel ze, en zet er dan op: „na mijn dood ongelezen te verbranden" of zoo iets, maar verscheur nooit iets. Zal je 't niet doen? Toe!

Ik voel me vanavond een beetje slaperiger dan anders, ik heb den heelen dag druk gewerkt; üc eindig dus nu maar; over je verzen schrijf üc je nog wel.

Je hebt mijn heele hart en dat zal je altijd houden, want altijd blijf ik:

jouw eigen Wülem

Hier komt zoowaar

Nog een vers uit mijn pen:

Lees het maar,

Dan weet je, hoe ik ben.

Jeanne geeft liever kussen op 't papier,

Maar ik wou ze liever in werkhjkheid geven;

Sluiten