Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

466

LIEFDESBRIEVEN

Ja, Lief, nu heb ik gegeten, en nu begin ik weer.

Weet je, hoe dat versje onder mijn brief waarschijnlijk in me op is gekomen? Lu een vorigen brief schreef je: als ik je zie, dan krijg je een hand van me. Maar je eindigde je brief: met een... zoen. Ik keek daar eerst wel een beetje treurig over, over die „hand", maar al gauw begreep ik, dat ons wederzien waarschijnhjk in tegenwoordigheid van anderen zou geschieden.

Neen, Jeanne, ik beloof je, of laat ik maar hever zeggen: ik dreig je, dat ik, zoodra ik de kans schoon zie, je ergens apart neem, en je zóó'n zoen geef, dat hij je lang heugt, zóó sterk en lang.

Ik had dat eigenhjk niet moeten zeggen, want nu zal je mij wel weten te ontsnappen.

O, Jeanne, ik ben vandaag zoo dol-verhefd op je: ik bedoel, het komt zoo tot mijn bewustzijn, dat ik ook zoo dol-veel van je uiterhjk houd. Ja, ik voel iets, alsof er inwendig in me gedanst wordt, omdat ik je altijd zal mogen kussen. En dat ik dat zal mogen doen, zonder dat je je erover kunt beklagen bij den commissaris van politie, dat wordt mij verteld voortdurend door mijn ring.

Ik had diep-in zoo'n innigen schik, dat je broer aan den toon van je schrijven je „verioofdheid" had kunnen merken.

O, Jeanne, ik voel net voor je als een naïef en onbevangen kind! Ik voel me inwendig geïdentificeerd met het jongetje, dat ik was van 6-10 jaar, en zoo gaat het in mij door met alle verdere leeftijden van mij. En met al die leeftijden, die ik in mij voel herleven, heb ik jou hef!

Met een hartehjken zoen van hefde en toewijding,

jouw eigen Wihem

Daar komt je briefje, met Hein's ingesloten. Je komt dus. Hoera!

O, Liefste, je brief, die vanmorgen kwam, heeft me zoo zaligdiep verrukt, zoo innig, innig gelukkig gemaakt. Want Lief, ik had er aldoor over gedacht, omdat die brief het antwoord op den mijne moest zijn, waarin ik weer een beetje „over de schreef" ging. En daarom lag ik vanmorgen vroeg te luisteren, of er ook een brief

Sluiten