Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

5x6

LIEFDESBRIEVEN

O, ik denk er ineens aan, dat ik je overmorgen al werkelijk zal zien. Wat maakt me dat opeens vroolijk en innig-blij!

Ik eindig nu maar; vanmiddag moet ik een schets schrijven, en zal dan geen brief aan je kunnen beginnen, maar vanavond schrijf ik natuurlijk weer. Ik moet je toch nog even zeggen, hoe ahergoddehjkst ik het vind, dat er tegenwoordig altijd 's morgens een brief voor me is; mijn dagen zijn nu heel anders, dan een klein poosje geleden, merk je dat wel? Dag, lieve Lief, een innigen zoen van

jouw eigen Jeanne

* *

Bussum, i Augustus 1899

O, Lief, ik word zoo ingenomen door het gevoel, dat ik je overmorgen werklijk zien zaL dat ik in je nabijheid mag zijn al is het dan ook in gezelschap van anderen. Ja, ik weet zeker, dat, al waren wij niet geëngageerd, al mocht ik en kon ik niets anders doen, dien heelen dag, dan even een buiging voor je maken, terwijl ik mijn hoed van het h'oofd lichtte daarbij, dan zou ik toch komen, om maar even zooveel mogelijk in de jou omringende atmosfeer te vertoeven. Want het is mij precies, of het leven, dat in je woont, en dat zich uit door woorden en daden en dingen, mij aan het leven heeft teruggegeven, waar ik, zonder het zelf geheel te weten, innerlijk eigenlijk al afscheid van had genomen. O, Lief, jij hebt wel eens gevraagd, of jij iets beteekende in mijn leven, en daar bedoelde je, geloof ik, mee, of jij, nog buiten het feit om, dat je een vrouw bent, ook nog in 't algemeen, als levend wezen, noodzakelijk bent voor mijn bestaan. Maar voel je dan niet, Lief, dat je, door te zijn zooals je bent, mij veerkracht, wilskracht, leefkracht geeft? Jij klaagt nu wel eens wat, maar je klachten zijn daarom toch geen leege woorden, zooals dat anders wel eens bij vrouwen is. Daar zit achter je klagen een diepte van gevoel en half-vermoed weten, waar ik krachtens mijn eigen temperament heel erg en innig mee sympathiseer. Ik ben zelfs een heel klein beetje bhj, dat je zoo bent, want nu weet ik, waar ik de gecombineerde kracht van mijn menschehjk gevoel en verstand, in de tijden, die komen, voor gebruiken kan, namelijk om jou van de diepte, die je soms achter je duisteren ziet, omhoog te leiden naar de levende vreugd. Jij hjdt wel eens aan depressies,

Sluiten