Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIERDE PERIODE

519

dan van je houden, met alles-en-alles wat in me is, is geweest, en nog komen zaL - tot aan het eind van mijn leven!

Met teedere zoenen-van-hefde

voor altijd jouw eigen Jean

Lief, ik vind 't toch zóó heerhjk, dat je aan den trein zal zijn. Denk er maar aan, dat ik heelemaal in 't wit ben, een wit mantelpakje met een witten hoed met witte anjelieren. Ik zal ook niet dadehjk weg-gaan, als ik je niet direct zie, want nu iedereen mee naar het stadhuis schijnt te gaan, zou ik heusch niet goed weten, waar ik naar toe moest. Maar, Lief, zou je me niet voor alle securiteit het nr. van de Goorengels op de Ceintuurbaan opgeven? Want als we elkaar onverhoopt eens niet zagen, dan zou 't voor mij toch maar 't beste wezen daarheen te gaan.

Nog een zoen van Jean

* *

Bussum, Parkzicht

Eenig-Lieve,

Dit is de laatste brief, dien je . van mij ontvangt nog, vóórdat ik je zie. Want al schreef ik je Woensdagavond nog een brief, dan zou die je waarschijnhjk toch niet meer bereiken, omdat je al zoo vroeg met de spoor vertrekt.

Och, ja. Lief, die kwestie van dat meer of minder houden, daar zouden wij eindeloos over kunnen debatteeren, zonder dat een van beiden iets verder kwam. De hefde is een gevoel, dat in ons zelf leeft. Maar waarmede zal men dat gevoel nu meten? Aan de dingen, waardoor het zich uit? Dat zou een zeer onvolledige en onbetrouwbare maatstaf zijn. Want die uitingen hangen niet aheen van hun eerste oorzaak, de hefde, af, - maar ook van allerlei bijomstandigheden, die met die hefde in geen enkel verband staan, en soms zelfs, zooals men 't noemt, zeer prozaïsch zijn. Elk van ons kan dus zijn gevoel van hefde aheen in hemzelf op zichzelf beschouwen. Maar nu weet ik zeer bewust, dat mijn hefde voor jou zóó sterk is, dat zij de macht zou hebben, om mij, tegen mijn eigen overtuiging, die anders altijd als een rots omhoog staat, in te doen handelen, als ik wist, dat dit jou gelukkig deed zijn. Natuurhjk, ik moest zeker weten,

Sluiten