Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIJFDE PERIODE

569

Bussum, Parkzicht 10 Aug. '99

Liefste en Eenige,

O, zoo dolblij ben ik, dat er nu geen misverstand meer is tusschen ons over je boek. Dat was ook al weer ontstaan door het verschil, het lastige verschil, tusschen brieven-schrijven en praten. Ik schreef je, zooals ik praten zou, maar dacht er niet aan, dat bij dat geschrevene over FeHx je toch een heel anderen indruk moest krijgen dan door gesproken woorden, omdat de brief-ontvanger niet ieder oogenblik in de rede kan vallen en vragen: „Hoe bedoel je dat"? zooals de toegesprokene zou doen. Zoo gaat de schrijvende maar door op zijn eigen gedachten, en enkele dingen, omdat zij zoo apart en op zichzelf blijven, komen daardoor in een heel ander licht te staan, krijgen veel meer reliëf, dan zij in de conversatie hadden gekregen.

Dus dit is nu in orde, en je begrijpt het nu heelemaal, gelukkig!

Maar wat doet die Bussumsche post toch raar. Die brief van mij, dien je 's avonds om tien uur kreeg, was op denzelfden tijd in de bus gedaan als de brieven, die je anders 's avonds om half acht krijgt van me. Maar ik ben bhj, dat hij je tenminste 's avonds nog heeft bereikt.

Wil ik je nu eens wat zeggen over je brieven, dat ik al lang reeds onbewust voelde, maar dat me nu plotseling klaar bewust wordt, en dus door me uitgesproken kan worden? Jouw brieven zijn zoo heerlijk, omdat ik er een vasten ondergrond onder voel, die werkehjk in je leeft. Vrouwenbrieven zijn anders over 't algemeen, eenigszins als vlottende misten op een rivier. De schijnbaar-positieve dingen, die je daar meent te onderscheiden, wemelen en schuiven voortdurend door elkander, je kunt er niets met je oog in vasthouden, en als je om zoo te zeggen, je hand er naar uitstrekt, en den grondslag er onder wilt onderzoeken, dan kom je in een andere, eyenzoo glijdende massa terecht, - het water, om bij mijn beeld te blijven, waar je ook geen houvast in vindt. Maar bij jouw brieven is dat zoo heerlijk anders. Wat je zegt, is klaar en duidelijk-omschreven, en stemt precies overeen met wat leeft in je ziel. Je kunt je natuurhjk wel eens vergissen, zooals ieder mensch, - mijzelf zal dat ook wel eens kunnen gebeuren, maar je blijft toch altijd vatbaar, niet voor overreding, zooals andere vrouwen, maar voor overtuiging, en reconstrueert dan uit je zelf je zielsleven tot een eenigszins gewijzigden vasten vorm, daarbij gebruik makende van de positieve dingen,

Sluiten