Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIJFDE PERIODE

573

gevoelend-begrijpende vlak blijven, waarop wij nu met ons beiden staan. En ik verzeker je plechtig: op dat vlak zal ik met jou altijd blijven, want daar houdt mij de mijn-geheele-Zijn-vervullende, onafgebrokene sympathie op, die ik met alles van jou diep voel.

Ik kom er als vanzelf toe, om mij tegen jou te uiten over wat er in mijn diepste ziel al zoo omgaat, - 't is iets, wat ik nog nooit en met niemand heb kunnen doen, - omdat ik voel, dat jij 't begrijpen kunt, en dat wat ik hier zei, meer dan toevallige woorden voor je zal zijn. Want anders zouden deze niets anders dan verveling bij je kunnen wekken, en zou je hoogstens zeggen, als je tóch van mij hield, -: „och, die jongen, hij // zoo kwaad niet, maar ik begrijp eigenhjk niet goed, waar hij 't over heeft op 't oogenblik."

Zoover was ik gekomen met mijn brief, toen ben ik gaan lezen in de Juh-afl. van De Jonge Gids, waar een allerkoddigst stukje van Heyermans over mij in staat. Nu word ik soms wel geërgerd door aanvallen op mij, maar hier verraste ik mezelf, dat ik plotseling in mijn eentje begon te proesten van het lachen. (Ik zend je de an. hierbij.) Waarachtig, het was mij, of een Israëlitische venter mij plotseling met zijn kar tegen het lijf reed, en mij dan nog een standje ging maken bovendien, omdat „ik niet had uitgekeken". Dat doet je nu wel niet prettig aan, maar aan den anderen kant werkt het toch ook ontzettend komisch door den praatzieken emst, waarmede de grofheid wordt begaan.*)

Schrijf mij eens, wanneer „Hartstocht" in den handel zal komen. Ik zal nu je Heer van de State ook eens gauw zien te lezen. Ik was er aan begonnen, en vond de eerste dertig bladzijden bizonder goed, maar toen kwam allerlei werk me in beslag nemen.

Geloof me, Lief! dat jij er nu bent, dat ik door jou geholpen word, en jou ook mag helpen, - niet zooveel als ik zou wülen en kan, maar dat komt nu toch spoedig als ik in den Haag woon, o, dat geeft me zoo'n heerhjke kracht. Ik ken mezelf niet meer, als ik er aan denk, hoe ik vroeger was, en dat dan vergelijk met mi. Mijn minste bewegingen zijn veel harmonisch-sterker en elastischer geworden, mijn gedachten zijn aüe verruimd en verfrischt. Want

i) De tijd, die alles in het reine brengt, heeft, mèt zoo vele anderen, in de zee der vergetelheid weg-gespoeld ook deze literaire fantasmen van Herman Heyermans, die, later, door eigen schriftelijke aanbiedingen en persoonlijke bezoeken, graag en veelvuldig medewerker werd aan De Nieuwe Gids, het tijdschrift van Willem Kloos I

Sluiten