Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6c>4

LIEFDESBRIEVEN

streeks afstevent op onze deur! O, je bent een onuitsprekelijke Schat, dat je me lachen laat, dat je mij me zóó gelukkig doet voelen, dat ik lachen kan.

O, eenige Lief! Toe, laat me nu even je hoofd tusschen mijn handen nemen, laat me je aanzien, zacht en lang, en zeg dan tegen me, o, zeg dan tegen me, dat je alles al weer vergeten hebt van dien brief, doe je, Lief?

Met een innigen zoen

jouw eigen Jean

* *

O, lieve, lieve Lief! Weet je waarom ik nu ineens een beetje lachen moet? Omdat je vandaag niet minder dan vijf brieven van me gekregen hebt! Maar als 't je met verveelt, - ik vind 't heerhjk ze te schrijven, en zoo begin ik dan nu maar weer, al ontvang je er morgenochtend dan ook al weer twee.

O, Liefste, eenige Liefste, die je ben, - weet je, wat ik zoo innig, zoo onbeschrijflijk hef van je vind? Dat 't je even, onwillekeurig en onbedacht, ontsnapte: „jij kan mij niet zoo hefhebben, als ik jou liefheb," en dat je toen, opeens merkende, wat je had gezegd, dadehjk daarna schreef, dat je dat niet bedoelde, dat je wist, dat het niet zoo was. O, Lief, dat je dit er uit jezelf op volgen het, - o, dat je nu van mijn hefde bent overtuigd, dat je haarvoelt, dat je er nooit meer aan twijfelen zal! O,Liefste, begrijp je niet, dat dit me zoo wonderwonder-gelukkig maakt? Ik heb je lief, o, eindeloos en onvergankelijk heb ik je hef, door-ahes-heen heb ik je hef en voor-altijd! O, en als je weer bij me bent, dan zal ik het je zeggen, zélf, in heerhjke blijheid, omdat je zegt, dat 't te hóóren, je gelukkig maakt, - dat ik je hef heb, met mijn zieL met mijn leven, en dat je mijn alles bent, o, heve, heve, eenige Lief!

Het is natuurhjk altijd waar geweest, het kon niet anders dan waar zijn, als ik vroeger zei je hef te hebben, maar nu, nu ik zóó zalig mijn hefde mijn ziel door-gloeien voel, nu is het onbewuste, het vage, zwevende, ook voor mijzèlf, van vasten vorm geworden, nu is wat altijd heeft bestaan, maar meer als een begrip dan als een gevoel, een klare, onwankelbare waarheid voor mijn geest. Ik kan me niet goed uitdrukken, ik kan niet heelemaal 'je zeggen, hoe ik 't vóór mij zie, - maar het schijnt me toe, alsof mijn liefde vroeger

Sluiten