Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIJFDE PERIODE

625

bovenaan, is dat niet al ver? Thoreau is wel een goede man, wat langwijlig alleen, maar ik geloof, dat hij werkelijk heel gelukkig was.

Ik ben 200 verlangend je L. K. te lezen, om te weten, wat je van Meerkerk's boekje hebt ge2egd. Die vragen onderaan 2ijn net voor heele kleine kinderen, terwijl de uitgave toch voor groote jongens is bestemd.

Weet je, Lief, dat het nu morgen over veertien dagen al de dag is, waarop we elkaar terug zullen zien? Maakt dat vooruitzicht je ook een beetje bhj, lieve Lief? Ik wou zoo heel, heel graag, dat je 't óók eens zei, 't prettig te vinden!

O, de heerlijkheid, dat je nu zoo onorristootelijk-vast in mijn liefde gelooft, dat je nu weet, nu begrijpt, hoe ik je herhebben moet, dat ik zonder mijn hefde niet Jeanne zou zijn, maar een schijn-mensch, een schim!

O, Liefste, dat ik zei: je hebt mij niet noodig zooals ik jou noodig heb, daar bedoelde ik mee, niet alleen dat jouw hefde me zoo opperstgelukkig maakt, zóó begenadigt als ik niet had gedacht, dat in mijn leven mogehjk zou zijn, maar dat je me ook levenskracht geeft en levenslust en levensmoed, en de waarde aan mijn bestaan. Liefste jij bent zoo sterk, zoo veerkrachtig, zoo onweerstaanbaar van geest, en, Lief, dat zijn juist de dingen, die mij absoluut ontbreken. Jij vindt alle levensnoodzakelijkheden in jezelf, maar ik heb niets in me, Lief. En om nu maar eens ronduit te spreken, en zonder ijdelheid: mijn hefde zal je Innerlijk wel wat vervroohjken en verhelderen en een beetje krachtiger maken, - zoodat ik dus wel een veraangenaming van je leven ben, maar een noodzaak-om-te-leven ben ik je niet, zooals jij dat bent voor mü. Want jij brengt nieuwe en mooie dingen in me, waarzonder ik niet 2ou kunnen bestaan, of tenminste niet zou kunnen leven. Door jouw hefde, door jouw wondere macht, word ik langzaam herboren, en verhes langzaam, langzaam-aan mijn oude zelf, zoodat ik eenmaal worden zal een ander, een beter, een edeler mensch.

Mijn AUes, mijn AUes, o, kon ik je nu even in werkelijkheid een kus-van-liefde geven, en zeggen, dat ik je Uefheb, o, hefheb, zonder verandering, zonder begrenzing en zonder eind!

Voor-altijd jouw eigen Jean

Sluiten