Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

642

LIEFDESBRIEVEN

de dagen, dat ik zonder jou moet zijn, - die zijn verloren, waardeloos, onnut, ik tel ze niet.

O, lief, heb ik 't nu duidelijk genoeg gezegd, zóó, dat je nooitmeer-twijfelend aan mijn woorden gelooven kan?

O, was je nü maar al hier, mocht ik nü al maar mijn hoofd tegen je schouder leggen, en zeggen tegen je: „O, laat me nier nu bhjven, Lief, - zeg niets, - laat alles stil zijn om ons heen, - laat me alleen maar weten, dat je bij me bent, en dat je van me houdt." O, zal dat zóó gebeuren, Lief, als we werkehjk samen zijn?

O, liefste, ik voel 't zoo diep, 't wordt me zoo heerlijk-klaar bewust, dat jij mijn Geluk bent, mijn AUes, waarvoor ik leef, - dat ik je hefheb tot in de onnaspeurbaarste gedeelten van mijn ziel, dat ik je hefheb absoluut, volkomen, geheel, - dat ik je hefheb met een heihg-verreinend, een alles-louterend, een goddehjk-zahg gevoel. Ja, ik heb jou hef, o, eenige, dien ik liefhebben kan en liefhebben wil en daarom liefhebben moe tl

O, Willem, weet je 't nu, o, voel je 't nu, zóó zalig-zeker en onwankelbaar-vast, als ik het zelf weet en voel: dat ik jou hefheb, jou-als^ mensch, en veel krachtiger, omvangrijker en véél waarachtiger, dan ooit mijn gedachte-beeld?

Ik zoen je heel innig en teer, mijn heve, mijn éénige Lief!

Voor altijd-en-altijd

jouw eigen Jean

Hierbij gaan je verzen!

* *

Bussum, Parkzicht 19 Aug. '99

Lieve Teederheid-van-mijn-diepste-Zijn,

Zooeven, om bij half twee, heb ik mijn vorige naar de post ge-<bracht, dien je dus ook vanavond wel zult krijgen.

't Is zoo heerlijk, dat ik me zoo kan laten gaan in mijn brieven: ik bedenk niets van te voren, - neen, ik laat mijn hart en mijn pen maar gauw gaan over 't papier, want wat er dan komt, weet ik, gelukkig, dat slechts aangenaam voor je kan zijn, omdat ik zoo geheel, zoo boordevol ben van mijn hefde voor jou en mijn hefde jou prettig stemt,

Sluiten