Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6j8

LIEFDESBRIEVEN

zoodat jij gelukkig wordt. Voel je mijn woorden, Lief? Want het is zoo moeilijk, zich precies-juist hierin uit te drukken, omdat alle menschehjke woorden eigenhjk zoo abstract zijn en met zoo'n gewonen banalen zin. Want als iemand anders dit nu las, dan zou hij mij vragen: U wil toch niet zeggen, dat al het leven om u heen niet levend is? En dan zou ik daarop alleen kunnen antwoorden: Neen, zeker niet, dat leeft wel, maar 't is toch niet, wat ik wou te kennen geven met het een-beetje-stereotiepe woord „levend". Want het leven, dat de Liefde geeft, het leven-door-de-hefde is veel echter en dieper, veel waarder en levender, dan alles, wat men „leven" noemt. Maar omdat slechts een uiterst-klein aantal menschen met hun bewustzijn in die sfeer kunnen komen, en dus twee zulke menschen elkander nooit ontmoeten, of, als zij elkaar toevallig eens tegenkwamen, er toch niet toe komen, om samen over die dingen te spreken, zijn er nog nooit woorden voor dat waarachtige leven vast-gesteld. Maar toch dat leven, dat absolute, pure, uit-zichzelflevende leven, dat niet bestaat in rekenen en vergelijken en afmeten en conventie, dat is het ware, het eenige leven, en wie dat nooit heeft gekregen, is en blijft om het juiste woord te noemen: levend-dood.

Weet je nog wel, Lief, dat je op een avond, toen wij afscheid gingen nemen, als naar gewoonte, in den tuin van Villa Luïse, dat je toen opeens met je gezicht naar mij toevloog, en mij onverwacht een kus gaf? Dat trof mij zoo, - die daad kwam zoo plotseling, als uit een andere wereld, en 's avonds thuis, schreef ik het vers, je weet wel:

De kus, dien gij mij gaaft was als een vallend Licht... etc.

Toen leefde je met je ziel in dat andere, dat hoogere leven, waar nog geen woorden voor bestaan, en waar slechts de Liefde den toegang toe geeft.

O, Lief! Lief! ik weet het zoo zeker, ik voel het, en weet het, wij zullen samen gelukkig zijn!

Wat nu de pijn van het wachten betreft, je moet altijd denken, Lief! de toekomst is zóó zeker, die nadert langzaam, maar onafwendbaar, je kunt het je zoo prettig en heerhjk en rustig niet voorstellen, of het zal eens gebeuren, het zal eens zoo zijn. Hoeveel vreugdevoller ziet alles er al niet uit nü, dan bijv. tien weken geleden, toen wij afscheid van elkaar namen, omdat jij naar den Haag terug-

Sluiten