Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIJFDE PERIODE

661

voor niemand nut, waar nooit een sterveling iets van te weten kwam, dus waar niemand, iets aan had. Het was een leven van abstracties, droomen, verbeddingen, dat niemand gelukkig maakte, het aUerminst mijzelf! Maar nu jij, jij, o, mijn Lief, door de onbewuste suggestie van je kracht, me ook uiterlijk levend hebt gemaakt, - om een leven te leven tot gduk van een ander, - een leven van hefde, van hefde, nu voel ik me stijgen, al hóóger, d méér, boven het neer-trekkende, vast-houdende, laag-aardsche gedwad en gedoe! O, die menschen, die menschen, die zich verbedden méér nog dan organismen te zijn, die zid-loozen, die automaten, die poppen zonder wil of gevoel! To hve is the rarest thing in the world, most people exist, that is ah. (Oscar Wilde). O, die allen, die denken, dat ze, als ze spreken, iets méér doen dan woorden-zeggen, dat elk hunner bewegingen een bewuste bedoeling heeft! „De menschen lachen en schrden niet, ze doen maar zoo..."

O, Lief, ik ben heelemad opgewonden door je brief geworden! O, te leven, te leven, het stralend-lichte, het zahg-lachende, het gloeiende, het volkomene leven, - o, vrij te zijn, vrij, vrij, van elke verenging en benauwing en neerdrukking en zwaarte, vrij, vrij van alles, wat laag is en banaal en klein, - o, Liefste, zal zóó een leven het onze zijn? Dat leven, zoods jij zegt, het absolute, pure, het leven, dat leeft-uit-zichzelf?

O, te weten, dat mijn leven waarde heeft voor jou, dat mijn hefde waarde heeft voor jou, o, Lief, dat maakt me zalig voor immer. Ik heb je hef, onveranderlijk, onverminderhjk, onwankelbaar, eeuwig en eeuwig heb ik je hef, en mijn geloof in jou is volkomen, mijn vertrouwen grenzeloos, ik heb je hef, mijn AUes, mijn Eenige, mijn Lief!

Innig kust je met teedere zoenen-van-liefde

jouw eigen Jean

* *

Bussum, Parkzicht

Lief, ds ik een brief aan jou begin, dan ben ik vol van stüle emotie. Drie brieven heb ik vandaag op de post gedaan aan jou. Eén om kwart over negenen, heden morgen, één om één uur, en één om zeven uur. 't Is nu half acht en zoo meteen zal de post wel komen, die jouw brief brengt.

O, je brieven! je brieven! die geven mij zoo'n geluk! Houd toch nooit

Sluiten