Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

670

LIEFDESBRIEVEN

omhoog, in de blauwe lucht. Als wij maar heelemaal vrij waren en alleen met zijn beiden, o, wat zou dan het leven een weelde zijn.

Hiervan, Jean, kan je zeker wezen: ik ben eigenhjk zoo'n gedwee en zachtzinnig jongetje en met echte vriendelijkheid krijg je alles van mij gedaan. Norsch of zoo in den daaghjkschen omgang ben ik heelemaal niet, zelfs niet tegen onverscliiJhge menschen, dus allerminst zal ik dat ooit zijn tegen jou. Nu zou je gehjk hebben met hierop te antwoorden: Willem, dat heb ik ook nooit van je gedacht, want anders had ik je nooit genomen, daar ik heelemaal geen meisje ben om onvriendelijke behandeling te verdragen.

Geloof me, Lief, alles zal goed gaan!

Innig kust je

jouw eigen Willem

* *

Och, Lief, toen ik las van mijn „zelfopoffering", toen moest ik toch heusch even lachen in mezelf. Want wat ik nu ga zeggen, dat is absoluut geen „grandiose negatie", Lief, maar de echte waarheid: geloof maar, ik ken mezelf precies! Nu dan, natuurhjk begrijp ik wel, Lief, dat je mijn vertalen van Walden beschouwt als een „hulp" aan jou, maar 't was toch heel rationeel, dat ik je verzocht, dit te mogen doen, want ten eerste heb ik er ruimschoots den tijd voor, en ten tweede, en voornaamste, en dit zeg ik heel ernstig, Lief: als ik dit werk niethad gehad, dan geloof ik niet, dat ik het uitgehouden had, zonder ziek te worden of zoo iets. En zeg nu niet, dat ik wel een ander werk had kunnen beginnen, want dat had ik met, juist dit, geen persoonlijke geestelijke mspanning, alleen wat oplettendheid vereischende, een beetje mechanische werk, dat alleen ijver en kracht en volharding vordert, - dat was zoo goed voor mij. Want oorspronkelijk werk, waaraan ik me zou moeten wijden met lichaam en ziel, dat kan ik nu niet doen, nu mijn ziel zoo ver-weg is, bij jou. Begrijp je dat, Lief, en voel je dat het de waarheid is?

Een-twee-drie-vier-en-een-halve-dag nog maar! Dag, hefste Liefl

Innig kust je

jouw eigen Jean

Sluiten