Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

49

Een Amerikaan, schrijft Sienkiewicz, had te zorgen voor eenen vuurtoren op een eilandje bij de Amerikaansche kust. Hij zocht eenen lichtwachter voor die eenzame plek. Een grijsaard, die den Poolschen strijd gestreden had, meldde zich aan en werd aangesteld. Deze ontstak en doofde het licht dagelijks maandenlang en genoot van zijne rust. Eens ontving de lichtwachter boeken en daaronder een over den Poolschen vrijheidsoorlog. Hij leest en verslindt het. In gedachten strijdt hij weer voor zijn land. Hij droomt van zijne jeugd en van zijn ouderlijk huis. Hij is weer in zijn geliefd Polen. Hij leeft weer in zijn vaderland.

Eene hand wordt op zijnen schouder gelegd. Zijn meester staat vóór hem en vraagt of hij slaapt. „Gij hebt het licht niet ontstoken; er is een schip vergaan; gij zijt ontslagen I" De vaderlandsliefde had den grijsaard zijnen plicht doen vergeten. Dat is begrijpelijk maar verkeerd. De vaderlandsliefde moet ons onzen plicht herinneren. Zij moet ons herinneren, dat wij moeten leven voor anderen en in de eerste plaats voor hen, die ons 't naaste zijn: onze bloedverwanten, onze vrienden, onze landgenooten. Niet voor onze partijgenooten, maar voor onze landgenooten moeten wij leven in de eerste plaats en daarna, zooveel het kan, voor de vreemdelingen.

4

Sluiten