Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De roem van Du Bartas won niet Parijs, niet Frankrijk, maar het protestantsche Europa.

Wij kunnen aannemen dat Vondel al die langademige gedichten verslonden heeft. Zijn vertoeven in de sfeer van Venus, die maar tot enkele kortademige versjes geïnspireerd had, werd afgebroken. Hier was de poëzie van het Christendom, waarin toch alle geleerdheid van het Heidendom opgenomen, maar waaraan ze tevens onderworpen was. Hier was de breedheid waarnaar hij hunkerde, de onafzienbare stroom en het dichterlijk vergezicht.

Er kwam bij dat de toestand van Holland en Europa hem begon aftetrekken van zijn persoonlijke hartsbelangen. De vrede was in aantocht. De vrede, die indertijd Du Bartas zelf zoo vurig van zijn koning, Henri IV, had afgesmeekt. En zoo waren het, toen het Twaalfjarig Bestand gesloten werd, Bartasiaansche verzen waarin hij uitriep:

Den Heemel krijgens zadt, erbermt sich onser quaalen: Kastiljen wort beweegt den Vreede ons aentebiên. De Staaten leenen 't oor, dies wy'verwondert, zien Het vreedemaakend volk genaaken onze paaien.

Toon en taal zouden al volstaan om dit uittewijzen, maar duidelijker nog blijkt het uit de regel:

Van vreugde golven vyers ten heemel opwaart vaaren,

die de letterlijke weergave is van het vers uit Du Bartas' Hymne de la Paix:

Voy, voy les feux de ioye ondoyer iusqu'aux cieux.

Toen een jaar later de groote koning van Du

16

Sluiten