Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vormen het beste gezang dat hij ooit geschreven heeft. Zij zijn uit volle borst gezongen, van de eerste tot de laatste. De oorsprong van de rivier, haar geschiedenis, de steden langs haar oevers, haar zijrivieren, de herinneringen die ze in hem opwekt, het beklag over de verwoestende oorlog, het verlangen naar de langgewenschte verlosser die het rijk redden zal, — alles stroomt in een onafgebroken winding, waarheen? Naar de wieg van een kind, toegewenscht aan Wolfard van Brederode te Vianen:

Een telgh die weder bloeien doe Den grysen stam van Brederoe.

Toen Gustaaf Adolf Keulen naderde, schreef hij zijn Olijftack.

Hoe wensch ick, als een Rijnswaan, Mars 't ontmoeten,

En met de borst in stroom

Aldus door sang sijn toom Te temmen, langs het stof van paardevoeten!

Maar niet enkel als een Rijnzwaan; als Iaddus de hoogepriester wou hij hem tegentreden, en zooals deze, naar het verhaal ging, Alexander bewoog Jerusalem te sparen, zoodat het hem vreedzaam ontvangen zou,

So vreedsaam wensch ick dat met fluit en cyter Mijn Rijcksstad u onthaal, Met geestelicke praal En Roomschen bisschopsstaf, en witten myter.

Hij herdacht Huig de Groots Verlossing. Maar

58

Sluiten