Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een kroonpretendent, hem in gedachten bleef.

Terwijl in de Davids de beheerschende figuur David is, maar- de eigenlijke treurspelheld Absolon, is in de Adonias de rol van Salomo tot de bescheidenste afmetingen beperkt, en is de titelheld tevens de treurspelheld.

Het stuk is dan ook de klaarheid zelf, zoowel in bouw als in uitdrukking.

Opmerkelijk is dat zoowel in de Adonias als in David in Ballingschap het verraad niet in het eerste bedrijf wordt aangekondigd. Het onthult zich in beide gevallen pas in het tweede.

IV

Ben ik nu door deze bespreking vooruitgeloopen op een beschouwing van de Vergilius-berijming, dan was het niet enkel omdat de Adonias min of meer hoort bij de David-spelen en eruit schijnt voortgekomen; maar ook omdat de behoefte die eruit blijkt, om namelijk tot de grootste klaarheid van zin als van vers te geraken, de eigenlijke verklaring oplevert voor het kort tevoren verschenen rijmwerk, zoowel als voor de groote leergedichten die erop volgden.

Hoe is het mogelijk, kan men vragen, dat iemand die de geheele Vergilius in proza vertaald heeft, zijn proza daarna nog eens omzet in vers?

Want dat en niets anders is het wat Vondel gedaan heeft.

Het vers dat hij schreef, de rijmende alexandrijn,

125

Sluiten