Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

staat veel te ver af van de hexameter, dan dat hij trachten zou het latijnsche vers als zoodanig erin weertegeven. Dat deed hij ook niet. Hij versificeerde eenvoudig de al eens overgebrachte zin.

Deze wijs van werken had hij ook vroeger tegenover Seneca en Sofocles toegepast en als hij Horatius in verzen bewerkt had, zooals hij het in proza deed, zou hij niet anders hebben gedaan. Niet anders hebben kunnen doen. Altijd komt het er voor hem op aan, de voorstellingsinhoud van het oorspronkelijke overtenemen in een vers- en strofen-bouw die er volkomen vreemd aan is. Hij maakte met die inhoud, esthetisch gesproken, nieuwe gedichten; en hij kon niet tevreden zijn met het enkele begrijpen, omdat het in verzen begrijpen hem, zoo niet aangeboren, dan toch tot een tweede natuur geworden was.

Een zoo ontzettende arbeid als de Vergiliusberijming bewijst hoe sterk die natuur in hem werkte. Hij kon niet rusten voor de heele Vergilius, die hij door en door begrepen had, maar in proza, begrepen was in verzen.

Ik geloof niet dat het bevatten van een zoo groote voorsteUingsinhoud door middel van zijn vers Vondel vroeger mogelijk zou zijn geweest. Een vers is ten slotte niets dan „een bewegelijk verband van woorden". Het verband heeft zijn eischen, de bewegelijkheid is gebonden aan het gevoel van de dichter. Met inachtneming van die eischen dat gevoel zoolang levend te houden als een zoo lang gedicht vordert, gelukt alleen bij een minimum van

126

Sluiten