Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een wijle peinsde hij na, en dan vervolgde hij zuchtend :

„Ze vinden, geloof ik, dat elke mismaakte in den winter is geboren, en in den winter zal sterven, en er op zoo'n manier voor hem geen sprake van een lente is. Daarom misschien riepen de paren, die op Meiavonden achter de hagen zaten te fluisteren, mij een spottend woord toe, als mijn kromme schaduw over het nest van hun verborgen zoetheid viel.

Als het dan waar is, wat grappenmakers verzekeren, dat een bochel een kist is waarin het kostbaarste bezit wordt 4meegedragen, dan hadden ze het deksel er van maar eens open moeten sluiten. Wat een bloemenruikers, minnebrieven, kettinkjes en duizenden kleine geschenken waren hun dan voor de voeten gerold.

Hoe dikwijls heb ik in den karnmolen naar het geblinddoekte paard hggen kijken, steeds maar den rondgang van een verlangen vervolgend, en hoe vaak ook heb ik aan den zoom van het water op het wonder van een vervulling gewacht.

Ja, achter de hofstee stroomde een smalle rivier, en een paar maal op een zomer verscheen daar de Marianne Pierrette. Was er iets fleurigers ter wereld te vinden dan dat scheepje met zijn beschilderde boorden, zijn voorsteven, die met koper was beslagen, de vlag van de achterplecht wapperend, en den rooden

35

Sluiten