Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aanzag door de groote, ronde glazen van zijn bril, die hij expres daarvoor weer op scheen te hebben gezet:

„En zoo mag ik in U dus een vriend van de dichtkunst begroeten?"

Verwonderd schudde ik het hoofd en, omdat ik vermoedde, dat zijn vergissing op een verkeerd begrijpen van mijn belangstelling voor Valentijn moest berusten, vertelde ik hem in een paar woorden, hoe de speelman mij gevangen en betooverd had.

Mijn dikke gastheer lachte, dat onder de versleten soutane zijn buik er van schudde.

„Het is juist als ik gedacht had," riep hij uit, en dan vervolgde hij ernstiger:

„Maar ik moet U er voor waarschuwen, dat aan het op reis zijn met een muzikant gevaren zijn verbonden. Heeft U ooit raad noodig, dan zoudt U er mij een eer mee bewijzen, U zich den pastoor van Floreuse in de herinnering te roepen."

Ik dankte hem, en in de stilte, die toen inviel, hoorde ik opnieuw het „In den dans kom ik je binden" neuzelen bij het snorren van het spinnewiel. Ook gonsde er een bromvlieg door de kamer, die telkens in een baan zonlicht een lampje op zijn dwaaltocht ontstak; van de perkamenten banden op de boekenplanken stroomde een onnoemlijke rust uit. En werkelijk, in deze windstille haven geankerd, vreesde ik een oogenblik voor de avonturen, waarin ik mij

77

Sluiten