Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en hij preludeert. Mijn clarinet wrijf ik blinkend. Wij stemmen, wij kiezen een hed uit:

„Op een morgen ben ik opgestaan,

Liefste, zeg, luistert ge niet?

En mijn tuin ben ik toen ingegaan ..."

Als ik te hard blaas, geeft mijn makker een teeken. Madeleen leert hij, hoe zij moet uitjubelen boven het gegons van de snaren en het klagen van het hout; zelf doet hij den grondtoon donker dreunen, en als wij een oogenbhk ophouden, om ons het zweet van den ijver van het voorhoofd te wisschen, beginnen de vogels, die hun muziek al sinds weken gestaakt hebben, ons antwoord te geven, en vervullen het groen van hun vreugd.

Ik en mijn Speelman

143

Sluiten