Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

"Wat een verschil met de houding van de renvereeniging hier en in Medan. In Singapore was voor vreemden alles keurig in orde gemaakt en de gevaarlijke punten gemarkeerd, zoodat het geheel prachtig verliep. Im Medan was de belangstelling In onze vlucht blijkbaar zóó....... groot, dat de

training voor de rennen, die 30 Oetober moesten plaats hebben, geen oogenbllk kon onderbroken worden. Dit was werkelijk onmogelijk, want er zouden zelfs paarden uit de Straits meerijden. 'Het eigenaardige van het geval is, dat de mededeeling, dat er niet geland kon worden, eerst ongeveer 3 weken vóór t vertrek kwam, terwijl reeds in April 'bekend was, dat we er in Oetober wilden landen. Toen het bericht kwam, was het te Iaat om het plan te veranderen, zoodat de mogelijkheid' de vlucht in 8 dagen te doen, daardoor werd uitgesloten. Andere was 't plan geweest: Karachi—Allahabad—Rangoon—Medan—Batavia. Zoo werd dus een Nederlandsche recordvlucht op hinderlijke wijze in de wielen gereden door eigen landgenooten!

"Werden wij reeds den eersten keer voortreffelijk ontvangen te Singapore, ditmaal was het boven allen lof verheven. De regisseur was wederom de heer Siffels, die met ongekend enthousiasme zooveel mogelijk Hollanders bij elkaar getrommeld had, om gezamenlijk te eten. Er werd nogal van gesproken en de stemming was zeer opgeruimd. Toch gingen we vroeg naar bed, want er stond ons een zwaar dagje te wachten. Daar we wisten hoe gemakkelijk de Postduif den eersten keer gestart was, was er geen bezwaar om de tanks ditmaal geheel te vullen. Ook nu verliep de start zeer vlot en weldra vlogen we weer over het woeste boschgebied van Malakka. Het was vrijwel wolkenloos, zoodat we een beter overzicht hadden dan op de heenreis. Na een uur of vier gevlogen te hebben, zien we in de verte de kust, doch tevens een vrij zware bewolking. Uit het bergland' komende, doken we toen onder de wolken, tot ongeveer 200 M. hoogte en verlieten het schiereiland Juist op het punt waar we een dag of tien tevoren aan land gekomen waren. 'Het weer werd doorloopend slechter, totdat we eindelijk midden in den zwaren regen zaten. Zicht was er vrijwel niet Zoo zaten we midden boven de golf van Siam. Het eenige wat ons te doen stond, was koershouden en tevens op 't water controleeren of de wind niet draaide. Wanneer je zoo eenzaam en verlaten in den regen zit, zonder eenig uitzicht dan wolken en water, is het vliegen geen pleziertje, vooral niet wanneer het urenlang duurt.

Maar aan alle ellende komt een eind, zoo ook aan den regen. Na ongeveer drie uur van slecht weer, klaarde het wat op. We ontmoetten hier ea daar nog wel een plaatselijke bui, doch het weer was aanmerkelijk verbeterd. Ik had mijn compas zóó gesteld, dat we uit moesten komen bil de monding van de Me Kao. Dit 1» de middelste van de 3 groote rivieren die

3

33

Sluiten