Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

minder aangenaam bericht. Ik had nl. een kist met onderdeelen laten sturen naar Karachi, die echter bleek te zijn gezonden aan mij persoonlijk. Bij mijn eerste landing had ik een brief geschreven aan de douane om de kist af te geven aan de R. A. P. te Karachi, maar men wilde dat niet doen. Zoo zaten we dus zonder onze kist. En we hadden zoo graag een oliepomp gehad om mede te nemeni als reserve. Enfin, ik met een wagen naar de stad om te probeer en alsnog die onderdeelen te krijgen, doch ik kreeg geen kans. Het was nl. Zondag en dat zegt alles.

Teleurgesteld kwam ik vrij laat weer op Drigh Bload terug, waar ik een heerlijk bad nam en na een flink maal vroeg in de veeren ging in het hospitaal. Den volgenden dag zouden we n.1. een zeer lange étappe krijgen naar Bushire.

Zooals we, ons voorgesteld hadden startten we even voor zonsopgang

en moesten na 5 minuten iterugkeeren, omdat de oliedrukmeter van

den linker motor stuk was. Geen bezwaar, zeiden de Engelschen. Ze kwamen onmiddellijk met een nieuwen aan. „Het is beter om den reservemeter niet te monteeren, anders hebt u niets meer onderweg. En voor ons is 't gemakkelijk genoeg. We melden, dat de meter in onzen dienst gebroken is!" Ziedaar weer een klein is taalt je vanj prachtige medewerking, die ons buitengewoon! goed te pas kwam.

Nadat de meter verwisseld was, stegen we voor de 'tweede maal op, tijdig genoeg om Bushire te halen. Na eenigen tijd vliegen verlieten we het land en begonnen aan de 350 K.M. lange water-étappe. Doch spoedig moesten we voor de tweede maal terug, daar de oliedruk' weer begon te zakken. Hiermede verspeelden (we echter 'zoo veel tijd, dat wé niet meer door konden gaan naar Bushire, ook al niet omdat de benzinevoorraad het wel niet zou toelaten. Eindelijk startten we evenals den vorigen dag voor de derde maal en ook nu was driemaal „vlieg"-.recht, want er deed zich geen storing meer voor. De water-étappe werd iets korter, omdat we wat Noordelijker moesten uitkomen voor Bender-Abbas. Vanuit Karachi was reeds onze komst telegrafisch gemeld.

Bij' Pasni bereikten we weer land. Daar zagen we geweldige zwermen rose gekleurde vogels onder jons door vliegen. Tot nog toe weet ik niet welk soort dit geweest kan zijn. Het was vrij rustig weer, doch verder het binnenland in, begon er wat remous te komen.

Toch maakten we een zeer vlotte reis tot aan de straat van Hormuz. We zien] dan reeds de eilanden Larak en Hormuz voor ons en links is de kust van Arabië ook duidelijk zichtbaar. Dan begint de oliedruk wederom kuren te vertoonen, doch eventueel konden we rustig op twee motoren doorvliegen.

46

Sluiten