Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

officierscantine. Dat zal me een fuif worden. Bent u niet bang, dat ze morgen een klein katertje zullen hebben?" Ik antwoord trots: „Majoor, ik ken mijn menschen!" ' Waarop hij' mij Wuft: „Jawel, maar mijn menschen kent u niet!" Toen nam ik mijn valles op, om het in den auto te zetten, doch daar wilde hij niet van weten. Hij sloeg me bijna het valies uit de hand en nam het zelf op met de woorden: „Het Is bij' ons geen gewoonte, dat gasten hun eigen bagage dragen!" Ik moet erkennen, dat deze majoor van recipieeren wist. Voorkomend ln alles was hem geen moeite'te veel, waar het gold ons een genoegen te doen, en jde gastvrijheid, die ik van hem ondervond, behoort almede tot de aangenaamste herinneringen aan de Postduifvlucht. Na een hartelijk afscheid vertrokken we uit Bagdad, maar helaas, ons kwelduiveltje — de oliedruk i— begon zijn oude spelletje spoedig weer opnieuw.

52

Sluiten