Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

COMMUNISME

33

stelling naar voren tusschen de aan verouderende economische verhoudingen ontleende rechtsbegrippen en de economische krachten uit de levende werkelijkheid. Zoo ging het met name in de Fransche revolutie, welke niet anders was dan de uiterlijke erkenning, dat het op het verouderd feudalisme, — waarin adel en Kerk de hoofdbezitters waren van den grond (in de middeneeuwen het eenige voortbrengingsmiddel, dat beteekenis had) — gegrondveste standsrecht zijn tijd gehad had, en dat de economische macht gekomen was in handen van de bourgeoisie, als bezitster van de toen meest belangrijk geworden productiemiddelen, de fabrieken en machines, in één woord van het kapitaal.

Ook het kapitalisme — aldus de marxistische theorie — brengt intusschen krachten in beweging, die het, in stede van nog langer bevorderlijk Ce zijn aan de maatschappelijke ontwikkeling, daaraan hinderlijk doet worden. De bedrijven concentreeren zich; het kapitaal hoopt zich op in een allengs kleiner aantal handen; een steeds grooter deel van het volk wordt bezitloos; de leiding der bedrijven is niet langer in handen der kapitaalbezitters zelf, maar in die van gesalarieerde directeuren. Zóó maakt de kapitalistische ontwikkeling door de krachten, welke zij

Sluiten