Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i8

gelaten worden wat betreft hun nationale gebruiken en hun godsdienst.

Het eerste beginsel werd toegepast door de verdeeling van het rijk in 20 satrapieën. De satraap was de koninklijke gouverneur van een provincie, die er aan het hoofd stond van het bestuur. Om machtsoverschrijding te voorkomen, voerde Darius een goed geregeld toezicht in door hoogaanzienlijke personen bijv. prinsen van den bloede.

Het tweede beginsel bracht Darius in praktijk door de taal der onderworpen volken te eerbiedigen, aan de steden in Phoenicië en Ionië hun zelfstandigheid te laten, den druk der belastingen zoo weinig mogelijk voelbaar te maken.

Een ontzaglijk werk was de aanleg van een net van postwegen door heel het rijk. Zoo ging er een van Sardes naar Suza, een afstand van 450 uur. Behalve voor het verkeer deden deze wegen ook dienst voor de regeering en werd daarlangs een snelle post ingesteld voor de verzorging der bestuursaangelegenheden.

Beschaving. Suza en Persépolis werden de prachtige hoofdsteden van de Perzische monarchie, versierd met schitterende paleizen en tempels, maar de kunst was enkel een fijnbestudeerde nabootsing van wat Mesopotamië en Egypte zooveel vroeger reeds geschapen hadden.

Uitermate fantastisch is de godsdienst der Perzen. Z a r at h u s t r a (Zoroaster) was de stichter; de godsdienstige voorschriften zijn opgeteekend in de Zen d-A v e s t a, het heilig boek der Perzen. De priesters droegen den naam Magiërs. De godenwereld dachten de Perzen zich verdeeld in twee heirlegers van goede en kwade geesten; de licht-en vuurgoden, onder wie M i t h r a de machtigste is, voeren een onafgebroken kamp tegen de geesten der duisternis tot aan het einde der dagen. Aan den mensch is de keuze hij welke van de twee partijen hij zich wil aansluiten en na het leven zal hij naar zijn werken beloond worden.

In den tijd van Darius bereikte het Perzisch wereldrijk zijn hoogtepunt. Geen der latere koningen stond in bekwaamheid en wilskracht Zoo hoog als hij. Daardoor ook heeft Perzië zich niet meer uitgebreid. Maar bovendien vond het in het Westen een tegenstander, die de verbreiding van de Oostersche cultuur daarheen heeft weten tegen te houden: Griekenland.

Sluiten