Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

43

Klein-Aziatische koloniën. Sparta weigerde, in 400 brak de oorlog met Perzië uit.

Corinthische Oorlog, 395—387. Toen bleek hoe weinig eens-' gezindheid er onder de Grieken bestond. Sparta's heerschappij was slechts noodgedwongen geduld, nu ontstond van alle kanten verzet tegen zijn hegemonie. Sparta zelf was daar de schuld van. Het had na zijn zegepraal van 404 in de nu onderworpen steden en eilanden van den voormaligen Attischen Bond, met geweld den ohgarchischen regeeringsvorm ingevoerd. Ook in Athene zelf.

Daar was het democratisch bewind van de volksvergadering vervangen door een bestuur van 30 „tyrannen", onder leiding van Critias en Thera me nes, gesteund door een Spartaansche bezetting. De democraten werden door een schrikbewind in bedwang gehouden, het ging in Athen^toe als in den tijd van de groote Fransche revolutie. Talloozen weken uit, sloten zich aaneen onder aanvoering van Thrasybülus en slaagden er in, den Piraeus in bezit te nemen. Critias sneuvelde hier. Sparta gaf toen zijn dwingende politiek op. De democratie is hersteld, 403.

Zooals het in Athene ging, was het in de meeste andere staten toegegaan. Sparta verwachtte van het herstel der autonomié williger erkenning van zijn macht, doch is daarin bedrogen uitgekomen. De vrijheidszucht bleek daarvoor in de Grieksche staten te sterk. Heel Griekenland was jaloerschop de soevereine positie, die Sparta innam. Daardoor is een nationale aaneensluiting, die in 480 de Perzen had verslagen, in 395 mislukt.

Thebe, Corinthe, Athene weigeren medewerking. Een poging van Sparta om Thebe te dwingen, mislukt door de nederlaag bij H a 1 i a r t u s, waar Lysander sneuvelde. Dat werd het sein voor een algemeen verbond tegen Sparta en het uitbreken van den Corinthischen oorlog. Sparta kreeg gelijktijdig den strijd te voeren tegen Perzië en de Grieksche coalitie. >

Bij C n i d u s wordt in 394 de Spartaansche vloot verslagen door de Perzen. Rondom Corinthe kwam het tot een langdurigen strijd tegen de Spartanen, wien het doordringen in mudden-Griekenland belet werd. Sparta begreep echter, dat het met zijn macht in Griekenland zou gedaan zijn, indien het oude verbond met Perziëivan 412 niet hersteld werd. Daarom zond het een geslepen diplomaat, Antalcidas, naar Artaxerxes, die er in slaagde den vrede van Antalcidas of den koningsvrede, 387, tot stand te brengen:

Sluiten