Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

85

§6. Dc Stichting van het Keizerrijk.

Ccesar alleenheerscher. Slechts weinige jaren is Caesar de bestuurder van de Oude Wereld geweest. Wat hij in dien tijd wist tot stand te brengen, doet slechts raden naar wat hij had kunnen bereiken, indien hem een langere regeeringsperiode ware geschonken geworden.

Zijn invoering van den Juliaanschen kalender heeft de eeuwen overleefd tot in onze dagen; de meeste staten hebben later de verbeterde Gregoriaansche tijdrekening aangenomen.

Ontzaglijk veel danken de Romeinsche wingewesten aan Caesar. Hij zorgde voor een rechtvaardig administratief bewind en brak met de noodlottige traditie, dat de wereld er slechts was om het bevoorrechte Rome. Caesar zag in, dat de innerlijke eenheid van het rijk nog te veel ontbrak, dat zijn gecentraliseerd bewind behoorde aan te sturen op een gelijkmatige geleding van het groote geheel en een dieper inwerken van de Romeinsche nationaliteit. In Corinthe en Carthago werden Romeinsche koloniën gesticht, om den invloed van het heerschende volk meer over de monarchie te verspreiden.

Ca>sar vermoord. En toch, niettegenstaande zijn voortreffelijk beleid, verdroegen de Romeinen den monarch met weerzin. Zijn heerschappij berustte op het recht van verovering en verdanste, niet op den grondslag van gewettigde aanspraken. Het was de tyrannis. Men verlangde in Rome terug naar de republikeinsche vrijheid, al was daar sedert 200 ternauwernood meer sprake van geweest.

Caesar werd met uiterlijke eerbewijzen overladen, al kon hij het niet wagen naar den koningstitel te grijpen, maar in diep geheim vormde zich in den senaat een samenzwering om hem van het leven te berooven. Brutus en Cassius waren de leiders. De vijftiende Maart 44 was vastgesteld voor den aanslag. Zonder eenigen argwaan spoedde Caesar zich naar de senaatsvergadering, daar werd hem een smeekschrift overhandigd, ofschoon de saamgezworenen wisten, dat hij geen gunstig antwoord zou willen geven. Toen Caesar, onaangenaam getroffen, het verzoek terugwees, drongen de moordenaars op hem aan, schijnbaar om aandrang uit te oefenen, een hunner bracht hem den eersten dolkstoot toe, na korten tegenstand zonk Caesar neer onder het standbeeld'-jitt Pompejus. (Tu quoque Brute, mi filil)

De derde Burgeroorlog, 44—42. Met hem viel de pas gestichte monarchie. De senaat nam het bewind weer in handen, maar het

Sluiten