Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

io8

oogst binnen zijn. Uitgetart grepen de West-Goten eindelijk naar de wapens, de plattelandsbevolking, lang reeds verbitterd door de zware belastingen, sloot zich bij hen aan, een groot leger begon den ©p5marsch naar Constantinopel. Keizer Valens voerde zijn legioenen in het veld tegen de gevaarlijke gasten, maar vond den dood in een verpletterende nederlaag bij A d r i a n o p e 1, 378.

Theodosius, 379—395, zijn opvolger, had zoo snel geen tweede leger bij de hand en begon onderhandelingen. Hij stond aan de West-Goten toe als een vrij volk te blijven wonen aan weerszijden van den Balkan. Deze vrede was feitelijk de eerste nederlaag tegen de Germanen. De Donaugrens bleef voorgoed verbroken en onverdedigd, de eerste Germanen stonden als volk binnen het rijk, de Romeinsche wapenen hadden blijkbaar hun oude kracht verloren, ± 380.

De Groote Volksverhuizing. Met deze gebeurtenis begint de Groote Volksverhuizing. Van de Hunnen is de stoot daartoe uitgegaan, maar zonder hen zouden de aanvallen der Germaansche volken op het Romeinsche Rijk toch niet uitgebleven zijn. De oorzaken van hun veelvuldige zwerftochten liggen bij de Germanen zelf. Voor hen was Italië het beloofde land, dat met zijn schatten van weelde en beschaving een machtige aantrekkingskracht op hen uitoefende. Een onbedwingbare zwerflust zat hun in het bloed, hun krijgslust deed hen dorsten naar avontuur. Gemakkelijk viel het hun zich te verplaatsen, omdat zij geen steden kenden. Primitief was hun landbouw, niet meer dan een onberedeneerde, onbeholpen, roofbouw, die hen telkens deed uitzien naar ander land, dat trouwens voor hen te grijp lag. Moreel waren zij veel minder verdorven dan de Romeinen, in kracht en onverschrokkenheid hun meerderen; niet in krijgskunst en organisatie. Tegen den onweerstaanbaren aandrang der Germanen zou het Romeinsche Rijk op den duur toch niet bestand gebleken zijn.

Zoolang Theodosius regeerde, dreigde er geen onmiddelhj&gevaar. Deze keizer, de laatste beheerscher van het geheele rijk, regeerde met wijs beleid en krachtige hand. Vóór zijn dood verdeelde hij het bestuur onder zijn beide zonen: Arcadius in het oosten; Honorius in het westen. De Adriatische Zee was de grens. Mop •

Verdeeling van het Rijk. Deze verdeeling was alleen bedoeld als een splitsing van de regeering, niet van het rijk. Toch zijn er spoedig

Sluiten