Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

130

Augustinus is een der machtigste genieën van alle tijden. Zijn beroemde werken „De Civitate Dei" en „Confessiones" worden in onze dagen nog steeds herdrukt en bestudeerd. Zijn Latijn is even schitterend als dat van Cicero. Door de diepzinnigheid en oorspronkelijkheid van zijn geest heeft hij een onmetelijken invloed uitgeoefend.

De H. Augustinus, 354—430, was uit Numidië afkomstig* Zijn jeugd ging verloren in lichtvaardige lichtzinnigheid. De ketterij van het Manichaeïsme verduisterde zijn aanleg ten goede. Maar in 386 trof hem de goddelijke barmhartigheid, zijn bekeering was een dier wonderen van genade als van den H. Paulus. Het volhardend gebed van zijn moeder, de H. Momca, werd schitterend verhoord. In het licht der Waarheid ontplooide zich eerst de volle kracht van zijn genialiteit. Hij stierf als bisschop van Hippo in 430. Groot zijn zijn ver-; diensten als bestrijder van de ketterijen zijner dagen. Als kerkvader geldt zijn gezag nog heden in de Katholieke Kerk. Van hem is het denkbeeld uitgegaan de onbeschaafde Germanen te bekeeren tot het Christendom en op den grondslag van het Geloof op te bouwen een nieuwe maatschappij als opvolgster van de Romeinsche, wier ondergang onafwendbaar geworden was.

De H. Hierónymus was een der grootste geleerden van zijn tijd. De Paus droeg hem op den Bijbel in het Latijn te vertalen. In het Oosten was toen het Grieksch de algemeene volkstaal, vandaar dat een Grieksche vertaling van den Hebreeuwschen tekst reeds lang bestond. Maar voor het Westen was het Latijn de algemeen gebruikte taal geworden. Daarom heeft de Vulgata, de La rijns che vertaling van Hierónymus, zoo groote beteekenis.

De Kloosters. Naast de christelijke wetenschap en letterkunde is" hét ontstaan en de verbreiding der kloosters voor de beschaving van Europa van overwegende beteekenis geweest. De oorsprong van het kloosterwezen ligt in het Oosten, in Egypte, ± 350. Het verspreidde zich over Italië, Africa, Spanje en Gallië. De H. Ambrosius en Augustinus, de H. Martinus in Gallië, f 401, steunden de beweging krachtig, met woord en daad. Omstreeks 450 waren de kloosters verbreid over het grootste gedeelte van het voormalig Romeinsch rijk. Voor het westen van Europa beteekende dit resultaat een groote overwinning van de katholieke beschaving over het heidensch Germanendom.

Maar een goede, samenvoegende organisatie ontbrak nog aan de ver uiteen gelegen kloostergemeenten tot aan het optreden van den H. Benedictus van Nursia, den stichter van de

Sluiten