Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i6i

een bittere teleurstelling. De Lombardische, den PausuVÜandige bisschoppen, wisten hem op te hitsen tot terugkeer naar; aajn verzet. Hij bezette de Alpenpassen om Gregorius den weg naar Augsburg te versperren. Toen Hendrik daar niet verscheen, kozen de Duitsche vorsten een tegenkoning, tegen den raad van den Paus in. Zoo ontbrandde de burgeroorlog, want ook Hendrik IV vond talrijke aanhangers.

Onder den invloed van zijn succes stoorde Hendrik zich niet langer aan zijn beloften tegenover Gregorius; deze sprak opnieuw den ban over hem uit, waarop de korting antwoordde door op een synode van dertig hem toegedane bisschoppen Gregorius van zijn waardigheid te doen vervallen verklaren en een tegenpaus: uitroepen. Hendrik werd meester in Duitschland en trok met een leger over de Alpen om den Paus in Italië te bestrijden.

Hij liet zich te Milaan tot koning van Lombardije kronen, maakte zich in 1084 meester van de Eeuwige Stad en ontving uit de hand van den tegenpaus de keizerskroon. Eindelijk daagde Gregorius' leenman, Robert Guiscard van Beneden-Italië, aan het hoofd zijner Normandiërs, tot ontzet op. Hendrik IV zag zich genoodzaakt Rome te verlaten, de stad viel ten prooi aan de plunderzucht der Normandiërs, die hun Noormannenaard nog niet geheel hadden afgelegd. De Paus begaf zich eerst naar Monte-Cassino en vandaar naar Salerno. Daar stierf'hij in 1085.

Hendrik V, 1106—1125. Hendrik IV bleef ook na 1085 hardnekkig, maar het baatte hem niet. Na een onrustige, mislukte regeering maakte de dood een einde aan zijn ongelukkig leven. Zijn zoon en opvolger volgde het verkeerde voorbeeld van zijn vader. Behendig diplomaat trachtte hij Paus Pascalis II tot concessiesin zake de investituur over te halen, maar toen dit niet slaagde, greep ook hij naar geweld. Hij was met een leger naar Rome getrokken om er de keizerskroon te ontvangen. De Paus stelde hem ronduit den eisch eerst de rechten van de Kerk ten opzichte van de benoeming der bisschoppen te erkennen. Hendrik V weigerde, deed Pascalis II gevangen nemen en hem wegvoeren naar een kasteel buiten Rome, in 1. Ook daarmee bereikte de koning zijn doel niet. Het Concilie van Lateranen, 1112, handhaafde de beginselen van Gregorius VIL

Hoe langer hoe meer verloob Hendrik V terrein. De geestelijkheid, gegeven het koninklijk machtsmisbruik tegenover den H. Stoel, koos openlijk de partij van den Paus. Ook: de Duitsche vorsten begrepen

Sluiten