Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i65

persoon vereenigde en een dergelijke rol speelde als de hofmeiers in den tijd der Merovingers.

Er is een groot verschil tusschen Arabieren en Turken.

De Arabieren zijn een volk van nobelen aanleg, vernuft en zin voor wetenschap kenmerkt hen, zij verstaan de kunst van regeeren en organiseeren, aan hun beschaving heeft heel de wereld verplichtingen.

De T u r k e n staan veel lager. Zij hebben hoogstaande militaire eigenschappen, maar daarmee is alles gezegd. Voor wetenschap noch kunst bezitten zij gaven, in plaats van regeeren kunnen zij alleérr,ondérdrukken,wreed is hun inborst en laag hun karakter. De landen, die zij veroverd hebben, zijn grootendeels ontvolkte woestenijen geworden: Klein-Azië, Palestina, Mesopotamië.

Oorzaken der kruistochten. De Seldsjoeken hebben zich ± 1060 van het grootste gedeelte van het Arabisch rijk meester gemaakt. Den kalief bleef alleen de provincie Bagdad. Het gevolg van deze nieuwe Mohammedaansche overheersching inboor-Azië was, dat de oude tegenstelling tusschen Christenen en Muzelmannen weer actueel werd.

Eigenlijk rustte de strijd tusschen de tsjree wereldmachten rondom de Middellandsche Zee nooit. Dat lag aan de Mohammedanen. Hun Koran schreef voor, dat er geen vrede mocht bestaan tusschen den geloovige en den ongeloovige. Er zijn dan ook nooit anders dan wapenstilstanden gesloten van een bepaald aantal jaren aan het einde van de telkens hernieuwde oorlogen.

Dit wekte de bezorgdheid der Pausen. Reeds Gregorius VII had een beroep willen doen op het christelijk Europa om de dreigende overmacht der Mohammedanen terug te dringen. De Investituurstrijd verhinderde zulks. Paus Urbanus II had wel de gelegenheid naar aanleiding van het optreden der Seldsjoeken in het Heilige Land. Terwijl de Arabieren de heiligdommen der christenen in Palestina ontzagen en de pelgrims vrij hun gang lieten gaan, traden de fanatieke Turken hatelijk op en vervolgden de christenen. WestEuropa was krachtig genoeg ontwikkeld om den Islam te keer te gaan; Byzantium, zwak als het zich voelde tegen den nieuwen vijand, deed een beroep op Urbanus II om bijstand; zoo werkten alle omstandigheden samen om een grootsche beweging van West tegen Oost in het leven te roepen.

Clermont, 1095. Op een groote vergadering te Clermont legde Urbanus II den grondslag van een organisatie, waaruit het leger voor den eersten kruistocht is gevormd. Onder de leuze „God wil

Sluiten