Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2IO

Het voordeel voor de kroon springt terstond in het oog, omdat de financieele bijdragen der burgerij in de algemeene lasten van den beginne af aan die van het grootgrondbezit der hoogere standen overtroffen hebben. De koning wees de steden aan, die het recht van vertegenwoordiging zouden bezitten. De belangrijkste bevoegdheid van het Parlement bleef ten allen tijde de controle over de belastingwetten, die zonder zijn toestemming geen kracht van wet konden verwerven.

In 1282 onderwierp Eduard het nog onafhankelijk Keltische Wales. Sedert voeren de Engelsche troonopvolgers den titel „Prins van Wales".

De regeering van Eduard III, 1327—1377- vormt het hoogtepunt van Engeland's bloei gedurende de Middeleeuwen. De ontwikkeling van het Parlement bereikte zijn algeheele voltooiing door de splitsing in een H o o g e r (House of Lords) enLagerHuis (House of Commons). Heel duidelijk zijn de oorzaken van deze splitsing niet. Zeker is wel, dat praktisch het gezamenlijk beraadslagen van den hoogen adel met de burger-afgevaardigden in één vergadering zeer bezwaarlijk gebleken was. Het verschil in stand en belangen liep te veel uiteen. Van den beginne af aan. waren er vier standen in het Parlement onderscheiden:

geestelijkheid, hooge adel, lagere adel, burgerij.

barons knights Elk hunner nam steeds afzonderlijk zijn besluiten. Het gevolg daarvan is geworden, dat de lagere adel en de burgerij zich meer en meer aaneensloten bij de beraadslagingen, in hoofdzaak wel om politieke redenen: voor beiden was het een groot belang, dat de vertegenwoordiging niet een overwegend aristocratisch karakter kreeg door de macht der invloedrijke baronnen. Tengevolge van de splitsing waren voortaan democratie en aristocratie in het Parlement met dezelfde bevoegdheden bekleed en bleef de nationale eenheid beter gewaarborgd in de vergadering, ofschoon men .'.-schijnbaar het tegendeel zou verwachten.

« Eduard III heeft den constitutioneelen regeeringsvorm van zijn rijk aanvaard en bevestigd, maar tevens gezorgd, dat het Parlement hem niet overheerschte. Hij was de nationale koning bij uitnemendheid, een voortreffelijk regent, wien zijn volk den naam „vader van den Engelschen handel" gegeven heeft. De welvaart van Engeland

Sluiten