Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

229

Het ontbrak den nieuwen Paus echter aan takt en voorzichtigheid tegenover het college der kardinalen. Hervorming onder de hoogere geestehjkheid was noodig, Urbanus ging er veel te onbesuisd tegen in. De verhouding werd meer en meer gespannen. Toen de Paus er* over ging denken het aantal Italianen onder de kardinalen uit te breiden, volgde een breuk. Dertien kardinalen, vergaderd te Fondi, verklaarden de keuze van Urbanus VI ongeldig en kozen op eigen gezag C1 e m e n s VII.

Daarmee begon het Westersche Schisma, 1378—1417De kardinalen zelf waren de schuld van.deze voor de Kerk zoo noodlottige verdeeldheid. Het was voor de tijdgenooten zeer moeilijk te onderscheiden, wien men als wettigen Paus moest erkennen. Weldra verdeelde zich de christenheid in twee obediënties: Clemens VII werd erkend in Frankrijk Spanje, Napels* Schodand; Urbanus VI in het overige Europa in hoofdzaak. Clemens vestigde zijn residentie te Avignon.

Concilie van Pisa. Om aan dezen toestand een einde te maken werd in 1409 het Cohcuie van Pisa geopend op initiatief van een aantal kardinalen. De vergadering verklaarde zich zelf wettig bijeen en bevoegd, zette de twee pausen in Rome en Avignon af en koos een derden, Alexander V. Het gevolg van deze onwettige besluiten was, dat de verwarring nog erger werd,; o|sehoon niemand zulks bedoeld had. Het Concj& van Pisa was een onwettige toepassing van de conciliaire t h e o r 1 e, volgens welke aan een algemeen concilie het oppergezag boven den Paus zou toekomen. Deze theorie vormde in den tijd van het Schisma het vraagstuk van heftigen strijd onder de theologen. ' > Het einde van het Schisma brak eerst aan door de besluiten van het Concilie van Constanz, 1414-1418. Deze vergadering is bijeengeroepen door het initiatief van den opvolger van Alexander V, Johannes XXIII, in overleg met Sigismund, den keizer van het Duitsche Rijk, 1410—1437- Johannes XXIII hoopte, dat de beide andere pausen zouden afgezet worden en hij alleen erkend blijven. Maar het Concilie verlangde in 1415 <kn afstand der d«e pausen. Gregorius XII, de ware Paus, heeft toen, nadat hij.ais wettig Paus, het Concilie nogmaals b ij e e n riep en aldus tot een wettige Kerkvergadering maakte, uit eigen beweging zijn waardigheid neergelegd; de beide anderei konden hun verzet met volhouden. Eindelijk was de weg geëffend om de eenheid

Sluiten