Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

3ig

Canterburyf |^{|g^l^cbJoppenr^cJ^ hjgrtegen verzett»», werden zij voor het gerecht gedaagd; niettegeas^ande alle pressiezijn zij echter ^door het gerecb#hof vrjj gesproken. Dit wass het eerste exp^^r(zet tegen de regeering, uitgaande, fl&maal van Whjgs«i -j9Fes beiden en daarom voor de kroon zoo gevaar^Ök. In hetzelfde jfófegaf de geboorte van den ^osm^Jh^md^(m^pl!ism MM?m Iu> die met Jacobus' oudste dochterï^Bpptestante Maria, ffijjgyvd was, aankgijng, gehoor te geven aan de wenschen van des' konings tegenstanders, om met een leger naar Engeland te komen, ten einde aan de „dwingelandij een einde te maken en het bedreigde' protestante geloof te redden^ De Staten-Generaal besloten den prins met een leger en vloot te steunen. Den 5denj$pyember 1688 landde hij te T o r b a y.

Jacobus II, door de meesten van zijn aanhangers en officieren verlaten en verraden (onder hen vooral Marlborough), vlu$sfc$Je naar zijn bondgenoot Lod^jrijk XIV. Wi&Le m en Maria J^djn door het Parlement als koning en koningin van GrootBrittannië en Ierland erkend, nadat zij de De cl arabon of 155 hadden bezworen, waarbij de rechten van het Parlement werden vastgesteldo.a. ook de Test-act van kracht bleef. De Ieren, die de partjj^yan Jacobus aanhingen, zijn door den slag aan de Boyne in 1690 geheel ten onder gebracht. De groote beteekenis van de „glorious revolution" van 1688 was de afdoende overwinning van den constitutioneelen regeeringsvorm.

Onder Willem III van Oranje, 1689—1702, werd de m i n i sterieeleverantwoordelijkheid inJngeland gewoonte. Uit de meerdejieid van hgflLager Huis koos Willem zijn ministeries. > In 1694 trad het eerste Whig-ministerie op en^a,|§gSé|Ede jaar werd door de T r i e n n i a 1-b |£A de duur van het Parlement op 3 jaren vastgesteld. Maar het kiesrecht bleef zeer gebrekkig; geregeld en het grootgrondbezit had een machtigen invloed op de samenstelling van het Lager Huis. Willem slaagde er niet in de gunst van het Engelsche volk te winnen; hij^was den Engelschen te norsch e^te veel Hollander. Maar^-zijn buitenlandsche politiek gingen zij met hem mee, omdat hij de voorvechter van het PtqtËÊfr'tantisme en dp^bestrijder van den in Engeland gehaten Franschen komjrjg; was, die Jacobus bleef steunen en erkemj^n. Willem's politiek had tot hoofddoel de handhaving van het staatkundig evenwicht