Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

n6

kiest de koning het minste; hij vaardigt, na zijn terugkeer, een democratische constitutie uit.

Het keizerrijk Brazilië. De vrees van Johan VI nopens Brazilië is werkelijk: gegrond gebleken. Het land verlangde zelfstandigheid en werd een keizerrijk met den oudsten zoon van Johan VI, P e d r o, als keizer.

Onder den indruk van de Fransche interventie in Spanje vormde zich aan het hof van Johan VI een reactionnaire partij, onder leiding van den tweeden zoon des konings, M i g u e 1. Deze deed zich vooral gelden na den dood van Johan VI in 1826.

Opvolgingsstrijd. Wie moest toen opvolgen?

Pedro I van Brazilië had voor zich en zijn mannelijke erfgenamen afstand gedaan van de Portugeesche kroon, toen hij keizer werd. Hij vond nu dezen uitweg, dat hij de regeering opvorderde voor zijn minderjarige dochter Maria da Gloria, onder regentschap van Miguel. Meteen voert Pedro een liberale grondwet in.

Miguel legde zich een oogenblik bij dezen stand van zaken neer, maar in 1828 werd hij door de Portugeesche Cortez tot koning van Portugal uitgeroepen met onbeperkte macht. Hij aanvaardt de waardigheid, steunend op de conservatieven en trekt de grondwet van Pedro in.

De liberalen komen daartegen in verzet, maar kunnen zich aanvankelijk niet doen gelden. Eerst in 1830 steken zrj ook in Portugal het hoofd op met het doel Miguel van den troon te verdrijven.

§ 6. Italië, 1815—1850.

Door het Weener Congres was Italië in een groot aantal staten verdeeld. Overal werd het ancien régime hersteld, alleen Pits VII kondigde in den Kerkelijken Staat algemeene amnestie af.

Tijdens de Napoleontische overheersching hadden de Italianen het j groote voordeel leeren begrijpen van een gecentraliseerden staat. In het koninkrijk Napels en het koninkrijk Italië waren de Fransche bestuursbeginselen doorgevoerd. Nu dat alles te niet gedaan werd, keerde de ontevredenheid van de burgerij zich tegen O o s t e n r ij k in de eerste plaats, aan welke mogenheid vooral zij verweet de staatkundige versnippering en de restauratie van de absolute monarchie. Evenals in den Duitschen Bond ontstaat ook in Italië een partij, die ijvert voor den constitutioneelen regeeringsvorm en de politieke eenheid van het schiereiland, el Risorgimento. Ook hier, gelijk in Spanje en Frankrijk, stond de overgroote meerderheid des volks onverschillig tegenover de idealen der liberalen en het zich slechts bij sommige gelegenheden, zonder goed te weten waar het om ging, door de oproermakers meeslepen.

Sluiten