Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

138

Aanslagen. Herhaaldelijk zijn op Louis Philippe aanslagen ondernomen. De meest bekende is die van 1835 door F i e s c h i. De koning zou een wapenschouwing houden te Parijs. In een huis, waar hij langs reed, waren een dertig geweerloopen gericht en geladen klaargelegd, die alle op hetzelfde oogenblik zouden afgaan. De helsche machine deed haar werk. Verscheiden officieren en soldaten werden gedood of gewond, de koning bleef ongedeerd.

De katholieke partij kreeg met ernstigen tegenslag te kampen. Lamennais, een te onafhankelijke geest, ging met zijn theorieën te ver en verloor de voorzichtigheid uit het oog. Hij gaat in zijn blad, L'Avenir, aan de bisschoppen de wet voorschrijven, verdedigt de algeheele scheiding van Staat en Kerk en verspeelt zoodoende het vertrouwen van de kerkelijke overheid. Vae soli, wee den eenzame, waarschuwde hem de aartsbisschop van Lyon. De bisschoppen moesten aan hun geestelijken het abonnement op het blad van Lamennais verbieden. Dat werkte door. In 1831 is het opgeheven. Montalembert, Lacordaire en Lamennais gingen daarop in hooger beroep bij Gregorius XVI. De H. Stoel heeft hun zaak met bewonderenswaardigen takt behandeld. Voor den hoogmoed van Lamennais was het een ontgoocheling, dat de Paus zijn optreden niet kon goedkeuren, zonder het daarom geheel te verwerpen. Toen de onstuimige priester met wilde tevreden zijn met de duidelijke bedoelingen van het Vaticaan, ja, in verzet kwam, moest Gregorius XVI wel openlijk uitspraak doen in de encycliek „Mirari vos", 1832. De overdreven beginselen van L'Avenir omtrent de verhouding tusschen Staat en Kerk zijn daarin scherp en onbetwistbaar veroordeeld, maar met bewonderenswaardig beleid werden de personen .ontzien, niet eens genoemd. Montalembert en Lacordaire hebben de wijsheid van den H. Stoel begrepen en gewaardeerd, zij onderwierpen zich. Lamennais kon er niet toe komen, bezweek onder de beproeving en werd een afvallige. De crisis onder de katholieken heeft ernstige verdeeldheid ten gevolge gehad. Gedurende de regeering van Louis Phihppe is de herleving van het Katholicisme in Frankrijk slechts ten halve geslaagd1).

's Konings persoonlijk bewind. De gebeurtenissen van 1834 en 1835 joegen Louis Phihppe schrik aan en deden hem meer en meer zich aansluiten bij de conservatief-hberalen. De volksvertegenwoordiging voteerde eenige wetten, waardoor de pers onder strenger

1) Vgl. F. Mourret, Le mouvement catholique en France, 1830—1850. (Parijs, 1917).

Sluiten