Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

143

B1 a n c van de sociaal-democraten, dragen het hunne bij tot deze scherpe campagne tegen de regeering.

Aanleiding tot de Februari-revolutie. Men had het plan gevormd om 22 Februari 1848 te Parijs een réforme-banquet te organiseeren, waarbij ook officieren en soldaten der nationale garde zouden aanzitten. Toen trad Guizot tusschenbeide met een verbod. Die maatregel werd als een uitdaging opgevat: het wordt woelig in de hoofdstad. De garde nationale komt ónder de wapenen, maar neemt een dreigende houding aan tegen Guizot. Het blijkt, dat ook op de geregelde troepen in Parijs geen staat te maken valt, dan geeft Louis Phihppe toe: Guizot wordt ontslagen. Thiers krijgt opdracht een nieuw ministerie te vormen.

Maar op den avond van denzelfden dag, dat Guizot moest aftreden, heerschte er te Parijs een zeer opgewonden stemming. Hadden zijn tegenstanders hun zin gekregen door het ontslag van den gehaten minister, niet zoo de anarchisten en republikeinen, die het oproer gaande maakten. Een groote menigte trok naar het ministerie van buitenlandsche zaken, dat afgezet was door troepen. Het volk tergt de soldaten, die voor Guizot's woning de wacht houden, onverwacht gaat een schot af, de commandant van het detachement commandeert „vuur" op de menigte, 28 dooden blijven liggen. Den volgenden dag was Parijs vol met barricaden.

In het nu volgende straatgevecht lijden de troepen, die slechts weifelend tegenstand bieden, de nederlaag en moeten terug op de Tuileriëen, 24 Februari. Toen gaf Louis Phihppe den moed op en deed afstand van de regeering ten behoeve van zijn kleinzoon, den graaf van Par ij s.

Evenals in 1830 hadden de republikeinen eigenlijk de omwenteling doen slagen. Hun was het niet voldoende, dat alleen het kiesrecht uitgebreid werd, zij verlangden een algeheele verandering in de regeering. Zij trokken naar de volksvertegenwoordiging in het P alais Bourbon. Deze had reeds den graaf van Parijs tot koning uitgeroepen, maar de liberalen durfden tegen den eisch der republikeinen nu niet optornen. Zij sloten zich aan bij de republikeinen, trokken hun besluit in; de republiek werd geproclameerd, een voorloopig bestuur benoemd.

Voorloopig bewind. Tegelijkertijd hadden de sociaal-democraten op het stadhuis ook reeds een voorloopig bestuur samengesteld.

Sluiten