Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

157

De Krim-oorlog, —1856. Oostenrijk bleef neutraal tot groote verontwaardiging van Nicolaas I. Pruisen hield zich op een afstand, omdat het niet zooveel belang had bij de Oostersche kwestie.

De Russen bezetten in 1854 de Donau-vorstendommen en bedreigden Turkije met een inval. Oostenrijk sloot toen een rugdekkingsverdrag met Pruisen en den Duitschen Bond als dreigement tegen Rusland. Czaar Nicolaas ontweek kever een oorlog met alle groote mogendheden en liet de Donau-vorstendommen ontruimen x). De strijdende partijen waren dus gescheiden, met eenigen goeden wil van de zijde van Rusland, zou de vrede hersteld kunnen zijn. Engeland en Frankrijk hadden eerst hun krijgsmacht uitgezonden om Turkije te beschermen (legerkamp bij Varna). Toen er echter aan den Donau geen vijand meer te bestrijden viel, richtten zij hun aanval op de sterke marine-basis aan de Krim, Sebastopol.

Totleben verdedigde de vesting. Menschikof wordt bij de Alma door St. A r n a u d en R a g 1 a n in 1854 teruggeslagen. De slag op het plateau van Inkerman kwam beide partijen op zware verhezen te staan. De cholera en de gebrekkige verpleging kostte honderden soldaten het leven. Vooral de Engelsche intendance het alles te wenschen over. Belangrijke diensten verleende Miss N i g h t i n g a 1 e, die den verplegingsdienst voortreffelijk verbeterde. Pélissier ondernam de bestorming van den Malakoff-toren, 1855, die den 8 Sept. door Mac-Mahon werd ingenomen (J'y suis, j'y reste). Al vechtend is daarop Sebastopol voet voor voet veroverd. De stad was in een ruïne veranderd.

Na den val van de vesting bood Cavour aan Engeland en Frankrijk het bondgenootschap van Sardinië aan. Zijn doel was de sympathie der mogendheden te winnen voor de kwestie der Italiaansche eenheid en deze te plaatsen in de internationale verhoudingen.

De dood van Nicolaas I, 1855, bracht een wending in den loop van den oorlog. Zijn opvolger, Alexander II, 1855—1881, was geen voorstander van de imperialistische politiek, maar vlak na den val van Sebastopol kon hij moeilijk vredesonderhandelingen openen. Wel greep hij de eerste gelegenheid de beste aan. Ook in Azië is gestreden tusschen Russen en Turken; in 1855 werd Kars door de Russen bezet. Dit vergoedde eenigszins het ver-

1) Vgl. H. Friedjung, Der Krimkrieg und die österreichische Politik, ae druk. Berlijn, 1911.

Sluiten