Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i8o

een triomf door de Indemniteitswet. Het Huis van Afgevaardigden nam met groote meerderheid de indemniteitswet aan. Dat was het einde van den confhct-tijd. De legeruitgaven van de voorafgaande jaren, gedaan zonder toestemming van de vertegenwoordiging, werden achterna goedgekeurd. De Fortschrittspartei bleef in oppositie, maar de meer verzoeningsgezinden onder de liberalen vormden een nieuwe partij, de n a t i o n a a 1-1 i b e r a 1 e, welke Bismarck voortaan veel meer tegemoet kwam. De verkiezingen van 1867 verzekerden haar 100 zetels in het Huis van Afgevaardigden, waardoor zij de meest invloedrijke partij werd.

De Noord-Duitsche Bond vereenigde de Noord-Duitsche staten in één organisatie. Een Bondsraad vertegenwoordigde de regeeringen (van de 43 stemmen had Pruisen er 17), de R ij k sdag werd door het volk gekozen. Bismarck werd Bondskanselier, 1867. De nieuwe constitutie verzekerde de eenheid van den jongen Duitschen staat en waarborgde tevens de autonomie der aangesloten landen.

Wie zich echter niet kon neerleggen bij het échec, dat ook Frankrijk in 1866 geleden had: Napoleon III.

§ 5. De Nederlagen der Fransche Diplomatie, 1866—1870.

Na den vrede van Praag is Napoleon III onafgebroken bezig met het probleem, hoe de zware diplomatieke nederlaag van 1866 voor Frankrijk te herstellen. Noch het Fransche volk, noch de oppositie in de vertegenwoordiging vergaven het hem, dat Pruisen Frankrijk overtroefd had.

Annexatie van België. Napoleon zocht in de annexatie van België een vereffening voor Frankrijk. Van zijn kant zou hij dan goedvinden, dat de Zuid-Duitsche staten toetraden tot den Noord-Duitschen Bond.

Bismarck nam een schijnbaar tegemoetkomende houding aan. Zonder zich tot iets te verbinden, verkende hij de bedoelingen der Fransche diplomaten, om daarna hun plannen te verijdelen. Op het juiste oogenblik waarschuwde hij Engeland, dat om economische redenen groot belang had bij de onafhankelijkheid van de haven van Antwerpen, juist om dezelfde redenen als in 1815. Een concurree-

Sluiten