Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i88

bloedigen oorlog. Onder zijn leiding verklaarde de Noord-Duitsche Bond zich bereid om aan den koning van Pruisen den keizerlijken titel aan te bieden. De Zuid-Duitsche vorsten maakten aanvankelijk wel allerlei moeilijkheden, maar toen de kanseher hun de soevereine rechten waarborgde, was de zaak beslist (de proclamatie van 18 Januari 1871). Heel Duitschland, fier op zijn overwinningen, schaarde zich eensgezind om den troon van den Duitschen KeizerWillemljde Duitsche eenheid was voltooid1). De constitutie van het nieuwe keizerrijk stelde het volgende vast: i°. De keizer voert het hoogste müitair gezag en bestuurt het rijk door den rijkskanselier, die alleen aan hem verantwoordelij kis; de Duitsche landen vormen dus met meer een bond, maar een bondsstaat. 20. De Bondsraad (58 stemmen) blijft de vertegenwoordiging van de regeeringen der 25 bondsstaten, de Rij ks da g (397 afgevaardigden) die van het volk, volgens algemeen en direct kiesrecht gekozen. Bondsraad en Rijksdag maken samen de rijkswetten. De Rijksdag voert de wetgevende macht voor het geheele rijk, heeft echter geen invloed op de uitvoerende macht. 30. In de buitenlandsche politiek, de handelsbelangen, de mihtaixe organisatie zijn de leden van het rijk ondergeschikt aan de gemeenschappelijke leiding. Enkele staten behielden bij hun toetreding bijzondere rechten (Reservatrechte).

Elzas-Lotharingen kwam als Duitsch-Rijksland onder het omniddelhjk bestuur van het Rijk, da. den rijkskanselier. Het verkreeg dus geen autonomie. Eerst in 1874 ontving het land het recht afgevaardigden te kiezen voor den Rijksdag. Deze kwamen ter vergadering om te protesteeren tegen de inkjving en gingen heen. Op den duur is de vijandige gezindheid der meerendeels Fransche bevolking wat tot rust gekomen, maar het staat vast, dat het Duitsche keizerrijk zijn geschiedenis begonnen is met tegenover ach de rustelooze vijandschap der Franschen. Op aandrang van de Duitsche bevelhebbers heeft Bismarck, anders dan bij den vrede van Praag, er zich mee vereenigd ditmaal wel gebiedsafstand van den tegenstander te eischen op grond van strategische overwegingen, maar Frankrijk heeft er nooit in berust.

§ 7. rHet Cosmopolitisme.

Technische Vooruitgang. De negentiende eeuw is een tijd van groote technische uitvindingen. Niet alleen dat de stoom

!) Vgl. E. Brandenburg, Die Reichsgründung. 2 Dln. (Leipzig, 19»).

Sluiten