Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2IO

baren volkswil. Maar de Vrijmetselarij was te onverdraagzaam om haar nederlaag te kunnen verkroppen. Öp den dag der laatste prest dentskeuze, 10 Augustus 1875, werd Garcia Moreno vermoord op de trappen van het paleis te Quito. „Sterf, beul van de vrijheid!*', beet een van zijn moordenaars hem toe. Het korte, alleszeggende antwoord van den president ontvouwt zijn beginsel: „Dios no muere, God

sterft niet" Na deze misdaad heeft Ecuador nooit meer een

katholieke regeering gekend.

§ 3. De Buitenlandsche Politiek van Bismarck.

Drei-Kaiser-Verhaltnis. Bismarck zocht na 1871 de jongste der Europeesche mogendheden onaantastbaar te maken door verbonden met Rusland en Oostenrijk. Hij wilde den vrede handhaven, zoolang hij dit kon overeenbrengen met de belangen van het Duitsche RijkZijn doel was niet dit uit te breiden,, maar het te bevestigen. Dat kon het best bereikt worden door de andere mogendheden zoo ver mogelijk van Frankrijk verwijderd te houden en Rusland een aanval op Oostenrijk te beletten.

De sedert 1863 goede verstandhouding met Rusland deed czaar Alexander II gemakkelijk ingaan op het voorstel van samenwerking, terwijl Oostenrijk er voor te vinden vieL doordat het na 18711 afzag van een revanche op de nederlaag van 1866 en zijn aandacht wendde naar den Balkan. In 1872 werd het D r e i-K a i s e r-V e rh alt nis gesloten met medewerking der drie niinisters: Bismarck, Gortschakoff, Andrass y. Een verbond in den strikten zin van het woord kwam niet tot stand, wel een entente, naar deze beginselen:

i°. De drie mogendheden willen den bestaanden internationalen toestand bestendigen. 20. Zij zullen trachten de Oostersche kwestie op bevredigende wijze op te lossen.

Het Balkan-vraagstuk was de zwakke plek in deze entente, doordat Oostenrijk en Rusland sedert den Krimoorlog eikaars tegenstanders bleven, Bismarck mocht manoeuvreeren zoo hij wilde.

1) Vgl. N. Tapikse, Europa en Bismarck's vredespolitiek, 1871—1890.. (Leiden, 1925).

Sluiten