Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

296

Het is een machtsvrede, die den vrede der wereld allerminst verzekert, integendeel den economischen oorlog verklaart aan centraalEuropa niettegenstaande den Volkenbond. Als drie wereld-dictators beschikten drie ministers over de belangen der volkeren, de ergste nederlaag voor hèt parlementaire regeeringstelsel. Terwijl in de tijden van het absolutisme de vorsten elkander bestreden, zijn het nu de volkeren, die alleen maar rekening houden met de materieele belangen en niet meer in staat zijn de eischen der objectieve gerechtigheid te waardeeren. Vage phrasen van humaniteit kunnen de hartstóchten van weerwraak en eigenbelang niet temmen. Daarom vooral is dit verdrag geen vrede, maar een bestendiging van den oorlog, erger dan de oorlog zelf, waarbij de eene partij de economische wapenen hanteert en de andere, machteloos heeft te ondergaan. Het dictatoriale driemanschap had eenige jaren geschermd met den term „rechtsvrede", maar als Clémenceau ooit oprecht is geweest, dan was het, toen hij na de onderteekening van dit tartende vredesverdrag uitriep: „Op dezen dag heb ik 49 jaar gewacht". Al heeft Duitschland noodgedwongen onderteekend, het zal altijd een gevaar blijven voor de rust van Europa in zijn pogingen om zich het loodzware juk van de schouders te werpen. Zoo laat geen volk zich knechten!

Nog een ander gevaar bedreigt de rust van Europa: de revolutie. Tegen haar hebben al de oorlogvoerende mogendheden de nederlaag geleden door hun imperialistische en materialistische politiek. Overal heerschte een sociale crisis zonder weerga in de geschiedenis, nergens meer kende men den echten, gezonden eerbied voor een eerbiedwaardig staatsgezag. Dat is de grootste ramp, die de wereldoorlog veroorzaakt heeft. Tegen de leuzen der revolutie konden de overwinnende regeeringen geen vrede van Versailles dicteeren! De toestand van Europa is na en door dit tractaat erger geworden dan voor den oorlog.

Vrede van St. Germain, 1916. Na het vonnis over Duitschland viel het niet te verwachten, dat de verdragen met Oostenrijk, Boelgarije, Hongarije en Turkije gunstiger voor Europa zouden uitvallen. De overwinnende partij heeft met weinig staatkundig beleid en nog minder idealisme over het gebied van de voormalige Donaumonarchie beschikt. Het is stellig geen toeval, dat juist aan de beide katholieke landen, Oostenrijk en Hongarije, de zwaarste slagen werden toegebracht.

De Duitsch-Oostenrijksche republiek moest zich neerleggen bij de harde bepalingen van den vrede van St. Germain:

ï* Haar gebied wordt beperkt tot Oostenrijk, Salzburg en gedeelten van Tirol, Karinthië en Stiermarken, een staatje van den derden rang met ruim zes mülioen inwoners, afgesneden van de zee.

2. Oostenrijk mag zich niet aansluiten bij de Duitsche Republiek.

3. Het land wordt financieel en militair machteloos gemaakt

Sluiten