Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jog

Een poging om aan den toestand van onderling wantrouwen en vijandschap een einde te maken, is beproefd op het Congres van Locarno, 1925. De jaren 1918—1925 herinneren aan de periode 1815—1830, toen Europa ook zijn heil zocht in congressen tegen de revolutie en den oorlog. Ook nu weer is de fout begaan, dat men den H. Stoel buiten de deur hield, maar de Paus is in beginsel toch aanwezig geweest, want de verdedigde theorieën vertoonen een opvallende overeenkomst met de leer van Rome omtrent vrede en recht, sedert 1917 met klem verdedigd door het hoofd der katholieke Christenheid. De voornaamste besluiten van Locarno zijn de volgende: I. Het Veiligheidsverdrag, gesloten door Frankrijk en België met Duitschland, onder garantie van Engeland en Italië.

1. Duitschland erkent de onschendbaarheid van de grenzen van Frankrijk en België, zooals deze zijn vastgesteld bij den vrede van Versailles en ziet dus af o.a. van alle aanspraken op Elzas-Lotharingen. Deze territoriale status quo wordt bovendien door alle vijf de mogendheden gewaarborgd.

2. Duitschland, Frankrijk en België zien in beginsel af van een onderbngen oorlog, behalve om zelfverdediging.

3. Alle geschillen tusschen Duitschland, België en Frankrijk zullen langs vreedzamen weg worden opgelost, in hoogste instantie door bemiddeling van den Volkenbond.

4. Duitschland verbindt zich voor altijd om den linker Rijnoever geheel en den rechter Rijnoever binnen een breedte van 50 K.M. als neutrale zone te handhaven, overeenkomstig den vrede van Versailles.

II. Arbitrageverdragen van Duitschland met Frankrijk, België, Polen en Tsjecho-Slowakië. De strekking van deze vier verdragen is om alle toekomstige geschillen te onderwerpen aan een scheidsgerecht, of aan het Permanent Hof van Internationale Justitie en aldus den oorlog te voorkomen. De grensregelingen aan de Duitsche oostgrenzen zijn onschendbaar verklaard.

III. Verdragen van Frankrijk met Polen en Tschecho-Slowakië. De drie staten verbinden zich tot onderlingen bijstand tegen een aanval op een hunner door de Duitsche Republiek.

Te Locarno is aan Duitschland toegezegd de ontruiming van de Keulsche zone, welke belofte in 1926 door Engeland is ten uitvoer gelegd. Duitschland moest zich daartegenover verbinden de ont-

Sluiten