Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

25

Tweede Dar: Och, wachter, wachter, laat me binnen.

(De wachter antwoordt niet. T. D. wil daarop binnengaan. Dan keert de wachter zich bruusk om en ziet hem dreigend in het gezicht. T. D. stuift achteruit en laat zich in zijn stoel vallen).

Tweede Dar: Och wachtertje, wachtertje, waarom zijn jullie zoo... Heb ik dan gezondigd zóó zwaar door vóór mijn tijd wat liefde te zoeken?

Wachter (schamper) Liefde? Met een dar? Een dar met een dar? En dan lietde?

Tweede Dar: Och wachtertje, het leven was me zoo donker en zwaar. Gevoed, geduld, vernederd. Niéts kunnen doen, door niemand waarlijk geliefd. Een korte dag van zomer en dan, dadelijk daarop, de wreede dood in het slik.. .

Wachter: Had gewacht als de anderen.

Tweede Dar: Och wachter, heb ik dat niet ? Tot vandaag heb ik gewacht. Denkend, pratend, eeuwig denkend en pratend, zoekend naar een genot, dat het korte leven nog korter zou doen zijn en sneller zou doen dagen die dag van vreugde, die ééne eenige dag van vreugde in ons liefdeloos, werkeloos, in ons lichtloos darre-bestaan, waarop we zouden mogen'... (hij stokt en ziet den wachter aan).

Wachter: Zouden wat ?

Tweede Dar: Waarop we zouden mógen ... sterven. Waarop we zouden mógen storten, dronken van zonnelicht, al wat we vergaarden aan kracht en aan wetenschap, op éénmaal héél onze persoonlijkheid in éene seconde van goddelijke dronkenschap in het lichaam van ons aller liefde.

Wachter: (beamend) Ja, zoo is het.

Tweede Dar: Ik heb het niet gekund, wachter. Té veel had ik gedacht om nog in zon mezelf te kunnen verliezen, te donker was dat zelf om nog in licht te kunnen opgaan en te zwaar om ooit te kunnen vliegen, het allerhoogste. En toch brandde het in mij. Toch smeekte het in mij om licht en warmte en hoogte en om... (hij stokt en ziet den wachter aan).

Wachter: Om wat nóg smeekte het, dar?

Tweede Dar: Om verlies.

W achter: Om verlies ?

Tweede Dar: (smeekend) Och wachtertje, wachtertje, laat mij toch in, binnen, waar het warm is, waar de anderen zijn. Ik heb mijzelf niet kunnen verliezen, nu, daarboven met

Sluiten