Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

54

Deli is saamgeklonken), blijkbaar alleen om het vraagstuk nog imposanter te maken en de oplossing dan ook radicaler, in alle gevallen uit den booze. Op welke geraffineerde en wijsgeerige gronden weet ik nu niet meer. Mijn hersens zijn in ieder geval te moe, dat nog te reconstrueeren, Zijn raad was goed, maar nog beter was wat ie er dadelijk op liet volgen: dat zijn opname in een krankzinnigengesticht hem soms nog maar de kwestie van enkele uren leek. Dat was een waarschuwing, klemmend genoeg om me subiet in de veilige armpjes van mijn lief lief vrouwtje te storten: zij wacht nog ! Het is nog niet te laat! En Deli kan óók nog 1 En ontvluchten kan óók nog! Maar alles bij elkaar kan niet!

Dan is er de stem van Liesbeth (de stem uit het woud), die me schrijft, dat ik me redeloos laat leiden door mijn gevoel (en zooiets te durven beweren terwijl ik niets anders doe als denken), en de wil in mij ontken, waarmee ik zelf mijn leven moet leiden ....

Ja, ja, ja

Van morgen heb ik gedacht, dat ik zou kunnen leven in een eigen studeerkamer, in haar huis en in haar sfeer.

Maar vanmiddag laat constateerde ik hardop, dat er in onze sfeer geen geestelijke ..spanning" is. Ongelukkigerwijs formuleerde ik dat op een oogenblik, dat we dood-moe waren van een heel lange en drukke dag, zoodat er zich dadelijk argumenten te over meldden (al waren ze dan ook allemaal van min of meer sentimenteelen aard) om mezelf schuldig en dom te vinden. En me naast haar te vleien en te trachten haar ook over déze teleurstelling (zóo fel na een dag van lieve bezorgdheid en echt vrouwelijke toewijding) heen te helpen.

Wat dan ook wel lukte. En weer was het „goed" (o, mijn schat, die ik zoo kan pijnigen, laat ons toch eindelijk saampjes vergeten!) en nog altijd laat het leven de gelegenheid open om een „besluit" te nemen ....

Als ik haar aanzie, zie ik dat ze oud wordt. Er is een trek van nameloos leed om haar mondje. En ze is pas twintig jaar!

Dit alles is misdadig. Ik mag zoo niet verder gaan. Ik moet haar dit groote geluk ontnemen en haar de gelegenheid geven een geluk te vinden, dat tenminste te dragen is.

Lieve liefste.... Ik ben zóo moe ,...

(Later) De strijd met de ander is het Leven zelf. Het is daar en nergens anders. Ik aanvaard het, het koste wat het wil 1

Sluiten